notationes///ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2013///ΝΙΚΗ ΧΑΛΚΙΑΔΑΚΗ///ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ

Υδρόγειος 

Στο δάκρυ και στο δίχτυ χώρεσα ολόψυχη

Βρήκα βαρύ για ένα φωνήεν να κάνει το βήτα σε μήνα ανυπόφορο

όπως ο Αύγουστος

Ένας σπουδαίος είχε βρει κοίλο τον Τόπο της άρθρωσης

και κινδυνέψαμε να χάσουμε τη γη κάτω από τη Γλώσσα μας

Πάνω μας γλίστρησαν όλες οι ανωμαλίες

Για να μη διαπράξουμε Ύβρη τις είπαμε εξαιρέσεις

Τα βράδια μαζευόμαστε στις καμπύλες του ο καθένας

Ουρλιάζουμε υπαίθρια σαν άγριες ύαινες

notationes////ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2013////ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΕΛΙΣΣΑΣ////ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Κωνσταντίνος Μελισσάς
εικονογράφηση: Δημήτρης Καρλαφτόπουλος

Σαιξπηρικόν, 2013



ΑΘΩΕΣ  ΛΟΓΟΚΛΟΠΕΣ


Θα ήθελα να ήμουν εγώ
αυτός που πρώτος θα'χε πει
« Αν ο πεζός λόγος είναι ποτάμι,
τότε η ποίηση είναι συντριβάνι»

Μα δεν ήμουν εγώ.
Πρώτος ο Λόγκλει το είχε πει ως μεθυσμένος φοιτητής
χρόνια πολλά πριν στο Δουβλίνο
(το ομολόγησε σε πρόσφατη  επίσκεψη
και τότε μου γεννήθηκε η δεύτερη περίσκεψη).

Και πρώτος το αποτύπωσε στα ελληνικά ο Πάρης
λέγοντας « Επανιδείν » σε μια σελίδα με το όνομα 43.
'Η τουλάχιστον έτσι νόμιζα
(δηλαδή εκεί το διάβασα πρώτα).

Άργησα πάλι δυο φορές
και δεν έφταιγαν ανηφόρες ή αναποδιές.

Τελικά  η ποίηση του αρίστου παραμένει
η λογοκλοπή
των αφανών στιγμών των αρίστων.




*********************




ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ


Μέσα σ'ένα διαμέρισμα μικρό,
με θάλασσα την μπανιέρα,
ήλιο τις λάμπες φθορίου
(που παρέμεναν ανοιχτές ολημερίς και ολοβραδίς)
και καλοκαιρινό αεράκι τον παλιό πλαστικό μου ανεμιστήρα
(που ένα τυχαίο πέσιμο τον είχε κάνει επηρμένο
και πλέον στόχευε μόνο ψηλά στο ταβάνι)
πέρασα το φετινό μου καλοκαίρι
ενθυμούμενος τον Προυστ
(το θέμα δεν είναι να δεις καινούρια τοπία,
αλλά να δεις τα ίδια τοπία με νέα ματιά)

Ο φραπές παρέμεινε φραπές
(καθότι η κρίση σε επιστρέφει στη δεκαετία του' 80)
τα βιβλία,βιβλία
και ο υπολογιστής,υπολογιστής.

Η έμπνευση;
Mια μακρινή γαζέλα.

notationes///ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2013///ΜΑΡΙΝΑ ΤΣΒΕΤΑΓΙΕΒΑ///ΠΟΙΗΜΑΤΑ

''ΒΕΡΣΤΙΑ''
Μετάφραση από τα ρωσικά:
Δημήτρης Β.Τριανταφυλλίδης
εκδ.Ενδυμίων 2013




Το οικουμενικό ξεκίνησε στο σκοτάδι νομαδικά:
Eίναι που περιφέρονται στη γη της νύχτας-τα δέντρα
Είναι που περιφέρονται ως οίνος χρυσός-τα τσαμπιά,
Είναι που περιπλανιούνται από σπίτι σε σπίτι-τα αστέρια,
Είναι τα ποτάμια που ξεκινούν το δρόμο τους-προς τα πίσω!
Κι εγώ θέλω να σ'έχω στο στήθος μου-να κοιμηθώ.

                                              14 Ιανουαρίου 1917



___________________________________________________________________________



Στο μέτωπο φιλάς-τη φροντίδα εξαφανίζεις.
Στο μέτωπο φιλώ.


Στα μάτια φιλάς-η αυπνία τελειώνει.
Στα μάτια φιλώ.

Στα χείλη φιλάς-με νερό ξεδιψάς.
Στα χείλη φιλώ.

Στο μέτωπο φιλάς-την μνήμη σβήνεις.
Στο μέτωπο φιλώ.


                                           5 Ιουνίου 1917


______________________________________________________________________________



Δεν ήρθα ακάλεστη στο σπίτι,
δεν είμαι υπηρέτρια-ψωμί δεν θέλω.
Είμαι το πάθος σου,η αναστάσιμη ξεκούρασή σου,
Η ημέρα η εβδόμη σου,ο έβδομός σου ουρανός.


Εκεί στη γη μου' δώσαν μια δεκάρα
Και μια μυλόπετρα μου δέσαν στο λαιμό.
Αγαπημένε!-Μην μου πεις πως δεν μ' αναγνωρίζεις!
H χελιδόνα σου είμαι-η Ψυχή!


                                   Απρίλιος 1918



_________________________________________________________________________________


Στον μαύρο ουρανό γραφτήκαν λόγια-
Και τυφλώθηκαν τα μάτια τα όμορφα...
Και το κρεβάτι του θανάτου δεν είναι τρομερό για μας
Και το κρεβάτι των παθών δεν είναι τρομερό για μας


Στον ιδρώτα-γράφεις,στον ιδρώτα οργώνεις!
Μας είναι γνωστός ένας άλλος ζήλος:
H ανάλαφρη φλόγα που πάνω από τους βοστρύχους χορεύει,-
Πνοή-Έμπνευση!


                               14 Μαίου 1918


________________________________________________________________________________

notationes///ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2013 //ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΕΠΟΧΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΙΗΣΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ στην παρουσίαση της νέας ποιητικής συλλογής της

Ασημίνας Ξηρογιάννη

με τίτλο ''Εποχή μου είναι η Ποίηση'' που θα πραγματοποιηθεί  την

Τεταρτη 11 Σεπτέμβρη

στο Καφέ-Μπαρ 'Εντεχνον' ( Ιωάννου Δέλλιου 4, Πλ. Συντριβανίου,Θεσσαλονίκη-
τηλ. 2310280553 cafe-entexnon.gr)

και ώρα 8μ.μ.Παρουσιάζουν:


Αλεξάνδρα Μπακονίκα, ποιήτρια

Χλόη Κουτσουμπέλη, ποιήτρια

Αναστασία Γκίτση, ποιήτρια



Διαβάζει η Νόπη Ράντη


*Η ΕΚΔΉΛΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ ''ΒΡΑΔΙΕΣ ΠΟΙΗΣΗΣ''
ΠOY ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΤΟ ΚΑΦΕ ΕΝΤΕΧΝΟΝ
https://www.facebook.com/events/503960749685656/

• 
  
  

Το καφέ-μπαρ Έντεχνον και το βιβλιοπωλείο Κεντρί σας προσκαλούν σε μια εβδομάδα γνωριμίας με ποιητικές συλλογές που εκδόθηκαν τον τελευταίο χρόνο. Ακολουθεί το αναλυτικό πρόγραμμα: Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου Ιωάννης Ι. Βρεττός Έκτορας (εκδ. Γαβριηλίδης) Παρουσιάζουν: Γιάγκα Σοφία, φιλόλογος Ισίδωρος Ζουργός, συγγραφέας Διαβάζει ο Γιάννης Δελής, δάσκαλος Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου Φανή Αθανασιάδου Δελτίο καιρού και άλλες συλλογές Παρουσιάζουν: Μαρίνα Κοκκινίδου, διδάκτωρ φιλολογίας Αναστασία Καραογλάνη, εκδότρια Τετάρτη 11 Σεπτεμβρίου Ασημίνα Ξηρογιάννη Η ποίηση είναι η εποχή μου (εκδ. Γαβρηιλίδης) Παρουσιάζουν: Αλεξάνδρα Μπακονίκα, ποιήτρια Χλόη Κουτσουμπέλη, ποιήτρια Αναστασία Γκίτση, ποιήτρια Διαβάζει η Νόπη Ράντη Πέμπτη 12 Σεπτεμβρίου Στέλλα Κωνσταντίνου Αποστασία (εκδ. Ars Poetica) Παρουσιάζουν: Σωτήρης Γάκος, υπ. Διδάκτορας φιλολογίας, ποιητής Ράνια Καταβούτα, υπ. Διδάκτορας φιλολογίας, ποιήτρια Παρασκευή 13 Σεπτεμβριου Αντώνης Ψάλτης Το καντήλι και άλλα ποιήματα (εκδ. Αιγαίον) Παρουσιάζουν: Θοδωρής Ρακόπουλος, ποιητής Στέργιος Μήτας, ποιητής Διαβάζει η Αννίτα Χατζίκου Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου Ελένη Κοφτερού Γράμμα σε γενέθλια πόλη (εκδ. Σαιξπηρικόν) Παρουσιάζουν: Άννα Κουστινούδη, δρ. Αγγλικής φιλολογίας/κριτικός Χρυσούλα Παπακυριάκου, φιλόλογος Επιμέλεια εκδηλώσεων: Ιορδάνης Κουμασίδης Info: όλες οι παρουσιάσεις ξεκινούν στις 8 το βράδυ. Στο καφέ-μπαρ Έντεχνον, Ιωάννου Δέλλιου 4, Πλ. Συντριβανίου τηλ. 2310280553 cafe-entexnon.gr Βιβλιοπωλείο Κεντρί, Δημ. Γούναρη 22, τηλ. 2310275349

 

notationes///Σεπτέμβριος 2013///ΣΠΥΡΟΣ Α.ΓΕΩΡΓΙΟΥ////ΕΠΤΑ ΧΑΙΚΟΥ

Αξίωμα

Απ την οδύνη
στοχασμός και οδύνη
απ΄το στοχασμό


*


'Αχθος


ανυπόφορη
στον άτεχνο τόπο η
έλλειψη του ήλιου

*

Άλγη

 Ποτέ και Πάντα.
Τίποτα και 'Ολα της
  γλώσσας τα άλγη.


*

Νοείται οίκοθεν

   Πόρος η ζωή
προς θάνατον αν λείπουν
   Τέχνη κι Έρως.

*


Εντέχνως

    Δημιουργία
οπουδήποτε ' κλειδί
    έντεχνου βίου.

*

Φώτα πορείας

   Φαντασίωση-
λόγος -σώμα:ρότα για
   κάθε έρωτα.

*

Διαπίστωση

   Ένα στοίχημα
κι αγώνας δρόμου του 
    κόσμου ο χάρτης.



Σπύρου Α. Γεωργίου “Στην άκρη της γλώσσας” 33 Χαϊκού, από τις εκδόσεις Μανδραγόρα.

notationes///ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2013///TO MΠΡΕΧΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ

                         

...γράφει η Ασημίνα  Ξηρογιάννη

• 
  
• 
• 

Ο Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος είχε σημαντικές επιπτώσεις πάνω στο θέατρο όλων των χωρών.Η διασπορά των ταλέντων της εποχής της ναζιστικής τρομοκρατίας,η συνεχώς αυξανόμενη δυσαρέσκεια στους ανθρώπους του θεάτρου εξαιτίας των περιορισμών που τους επέβαλε η σκηνή με το αψιδωτό προσκήνιο,η επιθυμία να πλατύνουν τα όρια της εμπειρίας,η ανεπάρκεια των περισσότερων νέων θεατρικών έργων,όλα αυτά δημιούργησαν μια ασταθή κατάσταση.Χρειαζόταν ένα ξαφνικό τράνταγμα για να στραφεί το θέατρο σε μια νέα κατεύθυνση.Το τράνταγμα δόθηκε με το έργο του Μπέρτολντ Μπρεχτ και την κυριαρχική επιρροή του πάνω στο Ευρωπαικό θέατρο της 10ετίας του 1950 και 1960.
Οι καινοτομίες που εισήγαγε ο Μπρέχτ στα εργα του,καθώς και η επιμονή του στην άποψη ότι ο ηθοποιός δεν πρέπει να προσπαθεί να ταυτίζεται με τον χαρακτήρα που παίζει-μια θεωρία εντελώς αντίθετη από την μέθοδο του Στανισλάβκυ-οδήγησαν σε ένα νέο στυλ ερμηνείας και ανεβάσματος που΄χε ιδιαίτερη επίδραση στα νέα θέατρα της ανατολικής Ευρώπης.Μαζί με τον Λόρκα και τον Μαγιακόφσκι συμπληρώνει το τρίπτυχο των αριστερών ποιητών του αιώνα μας που έγραψαν ένα γνήσιο λαικό θέατρο.
Για τον Μπρεχτ το αναγκαίο θέατρο δεν θα μπορούσε ούτε στιγμή να απομακρύνει το βλέμμα του από την κοινωνία που υπηρετούσε.Δεν υπήρχε τέταρτος τοίχος μεταξύ ηθοποιών και κοινού.Μοναδικός σκοπός του ηθοποιού να δημιουργήσει απόλυτη επικοινωνία με ένα κοινό για το οποίο έτρεφε απόλυτο σεβασμό,ο οποίος τον οδήγησε στην ιδέα της αποστασιοποίησης(ΑΠΟΞΈΝΩΣΗΣ),η οποία είναι ένα κάλεσμα στην παύση:αυτή σημαίνει διακοπή,επέμβαση,έντονη προβολή κάποιου πράγματος στο φως και παρακίνηση να το ξανακοιτάξουμε-θέτει σε κινηση το καλύτερο κομμάτι της λογικής μας.Ο Μπρεχτ απορρίπτει τη ρομαντική άποψη πως στο θέατρο ξαναγινόμαστε όλοι παιδιά.Χρησιμοποίησε επιγραφές και ορατούς προβολείς για να ξυπνά όσους είχαν αποκοιμηθεί από το κήρυγμα-μας κρατά ξυπνούς όταν κινδυνεύουμε να παραδοθούμε ολοκληρωτικά στην έλξη της συναισθηματικής συγκίνησης.Εισήγαγε την ιδέα του πληροφορημένου ηθοποιού που είναι ικανός να κρίνει την αξία της προσφοράς του.Ο ηθοποιός σε μια κοινωνία που στηρίζει το θέατρο πρέπει να βυθίζεται τόσο πολύ στον εξωτερικό κόσμο όσο βυθίζεται και στη μελέτη της τέχνης του.Ο Μπρέχτ θεωρούσε το θέατρο κάτι περισσότερο από απλή καταναλωτική πράξη.Το κοινό,κατά αυτόν ,δεν πρέπει να συγκινηθεί,πρέπει να σκεφτεί.Η ταύτιση όμως με τα πρόσωπα αποκλείει σχεδόν τη σκέψη.Οι θεατές που οι ψυχές τους βυθίζονται μέσα στην ψυχή του ήρωα,θα δουν τη δράση ολοκληρωτικά από τη δική του σκοπιά και δεν θα έχουν ούτε τον χρόνο ,ούτε την αναγκαία αποδέσμευση να σκεφτούν με ένα πραγματικά κριτικό πνέυμα πάνω στις κοινωνικές και ηθικές σημασίες του έργου.Κι όλα συτά,επειδή ο συγγραφέας,ο σκηνοθέτης και οι ηθοποιοί έχουν συνωμοτίσει για να δημιουργήσουν μια τόσο ισχυρή ψευδαίσθηση της πραγματικότητας ,η οποία,κατά το Μπρεχτ,πρέπει να καταστραφεί εν τη γενέσει της.Πρέπει ανά πάσα στιγμή να τονίζεται στους θεατές πως δεν είναι μάρτυρες σε πραγματικά γεγονότα ,αλλά πως κάθονται σε ένα θέατρο,ακούν μια έκθεση πραγμάτων που συνέβηκαν στο παρελθόν,σε μια ορισμένη στιγμή και σ΄έναν ορισμένο τόπο.Κάθονται εκεί ήρεμα και στοχάζονται πάνω στα διδάγματα που πρέπει να συγκρατήσουν από κείνα τα μακρινά γεγονότα,σαν τους ακροατές ραψωδιών,που τραγουδούσαν τα κατορθώματα των ηρώων στις αυλές των Ελλήνων βασιλιάδων,ενώ τρωγόπιναν οι προσκεκλημένοι.Αρχικά,ο Μπρεχτ διαδήλωνε την πεποίθησή του ότι το θέατρο έπρεπε να είναι αυστηρά διδακτικό.Όσο για την απόλαυση που επέτρεπε στο θέατρό του να προσφέρει,ήταν η απόλαυση που νιώθουμε όταν ανακαλύπτουμε νέες αλήθειες,η ευφροσύνη που δοκιμάζουμε όταν πλαταίνουμε τη νόησή μας.Στο του Μπρέχτ δε γίνεται καμιά προσπάθεια να δημιουργηθουν παγιωμένοι,έντονα εξατομικευμένοι χαρακτήρες.Ο χαρακτήρας αναδύεται μέσα από την κοινωνική λειτουργία του ατόμου και μεταβάλλεται όταν μεταβληθεί αυτη η λειτουργία.Το θέατρο του Μπρεχτ είναι εξωστρεφικό.Η μελέτη της ανθρώπινης φύσης αντικαθίσταται από τη μελέτη των ανθρώπινων σχέσεων.Οχι τα πρόσωπα,αλλά η ιστορία στην οποία εμπλέκονται γίνεται η βασική μέριμνα του επικού ,αφηγηματικού ,ιστορικού θεάτρου.Η ιστορία είναι ο κεντρικός πυρήνας της παράστασης και σημαίνειτην διαδοχή γεγονότων που συνιστούν το κοινωνικο πείραμα του έργου.Αυτή παρέχει το διαλεκτικό πεδίο για την εσωτερική δράση κοινωνικών δυνάμεων από τις οποίες θα δούμε να ξεπηδάει το δίδαγμα του έργου.Στη συνέχεια ,ο Μπρεχτ δίνει έμφαση στο παραγοντα gestus,μετατοπίζοντας την έμφαση από την εσωτερική ζωή των προσώπων,στον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρονται το ένα απέναντι στο άλλο.Ήταν ο ίδιος μάστορας της χειρονομιακής γλώσσας!Ο Μπρεχτ πίστευε πως το αντι-Αριστοτελικό θέατρό του προοριζόταν για να γίνει το θέατρο της επιστημονικής εποχής.Πίστευε ακόμη πως αυτό θα χρησίμευε σαν όργανο κοινωνικής αλλαγής,σαν εργαστήρι επαναστατικής διαφώτισης!Διατυπώνονατς τη θεωρία του ο Μπρεχτ αντιδρούσε στη θεωρία περί δράματος των μεγάλων κλασικών:στα 1797,οι Γκαίτε και Σίλλερ,δυο γίγαντες της γερμανικής παράδοσης,συνεργάστηκαν κι οι δυο σε ένα δοκίμιο για να εκθέσουν την άποψή τους,στην οποία ακριβώς αντιτάχθηκε ο Μπρεχτ.Πάντως,και ο γερμανικός εξπρεσιονισμός,και το ποιητικό δράμα του Τ.Σ.ΕΛΙΟΤ και οι σάτιρες του Μαγιακόβσκι και το Ρωσικό θέατρο του Μέγιερχολντ και του Ταίροβ και οι τερατώδεις παντομίμες του Μαξ Ραινχαρτ και το πολιτικό θέατρο του Πισκάτορ με τη χρηση φίλμ και αφισών,όλα αποτελούν μέρος του ίδιου αγώνα να υπερπηδηθούν οι του θεάτρου της ψευδαίσθησης!


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1.ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ:Δεκαπενθήμερη επιθεώρηση του βιβλίου.Αρ.211.25/3/89
2.ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ,ΕΚΔ.ΔΩΔΩΝΗ
3.ΜΠΕΡΝΑΡ ΝΤΟΡΤΜτφη:A.Φραγκουδάκη,Αθηνα 1975,Κερδος
4.ΜΑΡΤΙΝ ΕΣΣΛΙΝ:,Μεταφραση φωτης Κονδύλης,θεσσαλονικη 1980,
εκδ.Εγνατία,Αθηνα 1984,Εκδ.

notationes ///ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2013///ΈΚΤΩΡ ΚΑΚΝΑΒΑΤΟΣ////ΠΟΙΗΜΑΤΑ

                          Εγώ είμαι της θύελλας

                          Γι’ αυτό σ’ αγαπώ

                          Είμαι της λαίλαπας

                          Γι’ αυτό σ’ αγαπώ

                          Είναι που εντός μου είσαι η δίνη

                          Είναι που έσπασες τον άξονα

                          Που κράταγε την τάξη

                          Κι όλα γίναν ιαχές

                          Νικηφόρα έξαλλα φωνήεντα

                          Γι’ αυτό σ’ αγαπώ…

 

 

_____________________________________________________________________

 

 

                            ΑΞΟΝΟΜΕΤΡΙΑ



                       Χιλιότρυπος από τους διαλογισμούς
                       έβγαλε το δεξί του μάτι.
                       Ξαναμμένος τότες απ' τον ηλιοφυσητήρα
                       με ορθωμένο τον φαλλό όπως γλυκόριζα
                       χύθηκε να φτουχτιάζει αχινούς,

                       κάτι λιγώματα καν τσιριξιές ήτανε της θαλάσσης
                       καθώς ανέβαινε άλαλη με κόκκινο γιαταγάνι.


                                           (Ισότοπον)



~
                                  ΠΥΞΙΔΑ


                       Εριστικός σχεδόν ημέρα εχτρεύομαι τη λέξη βέβαια,
                       συνήθισα τη μοναξιά και το σκυλί της.
                       Είμαι λοιπόν με τ' αγριολίθαρα και τον ασβέστη
                       που κουφάθηκε με το λιόκαμα.

(                                             (Ισότοπον

                        

                                         ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΟ ΔΕΡΑΣ ΠΑΝΤΑ Η ΠΟΙΗΣΗ

  

                   Κι αν ακόμη το νόημα είναι του βυθού
                   ο αυτάρκης πυρόλιθος του ονείρου...
                   μόνο εσύ ω ποίηση έμεινε να φέγγεις
                   μέσα από βράχο διάφανο το μόνο πλοίο
                   Γιατί άλλο από το παραλήρημα δεν σου μεινε φυσίγγι
                   δεν έχει άλλη εκβλάστηση από τη φλέβα σου
                   που πλημμυράει την πολιτεία συρίζοντας ως τον ενδότοιχο
                   σφαγμένη εντός σου μια ερώτηση δε λέει να σωπάσει
                   ανατέλλει δύει εντάφια πλησιφαής
                   με φεγγάρια χαίνει με παλίρροιες
                   όπως απλώνει στα ορυκτά το έκζεμα του πλανήτη
                   κι από τη βολή του πρόγονου δε σβήνει η ηχώ
                   Πιο κορυφαίο σπόνδυλο απ τη σιωπή δεν έχεις
                   χαράδρα η μνήμη μάγμα απέραντο η οργή.

notationes///ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2013///ΣΤΗΛΗ ΤΗΕ ARTMANIACS///ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΛΙΣΑΝΟΓΛΟΥ

 ...συνέντευξη στην Ασημίνα  Ξηρογιάννη

Γιώργο..έχεις γραψει έξι ποιητικά βιβλία .θα ήθελα μια σύντομη αναφορά /παρουσίαση για το καθένα από αυτά 


Τα τρία πρώτα, (Άηχες κραυγές, 2001, Αφροδίτη, 2006, Ακάνθινη πόλη, 2006) τα θεωρώ βιβλία «άσκησης» ύφους. Ποίηση που αναζητά την γλώσσα της. Ποίηση προς αναζήτηση ποίησης. Είναι θα έλεγα τα βιβλία της ποιητικής μου «νεότητας» με την έννοια ότι περιέχουν και πραγματεύονται τα ίδια θέματα- υλικά ζωής όπως και όλα μου τα βιβλία, όμως με μια γραφή πιο άξεστη, πιο λακωνική και άμορφη.
Με «Το παντζάρι και ο διάβολος» (2009), η γραφή μου γίνεται πιο πειραματική, πιο ανιχνευτική και οραματική. Διακειμενικότητα, υπερρεαλιστική αύρα και συμβολισμοί μορφοποιούν και σχηματίζουν μια γλώσσα πιο προσωπική και πολλαπλά φορτισμένη. Το βιβλίο είναι μια σπουδή πάνω στην άγρια ενηλικίωση, στην μουσική, στην λογοτεχνία, στα μικρά περιστατικά της γειτονιάς και όλων των γειτονιών του κόσμου, με παράλληλα όνειρα και αφηγήσεις του «φονιά» έρωτα και του «αθώου» και «αγνού» διαβόλου. «Ένα παραμύθι που αρχίζει μ’ ένα παντζάρι, θα τελειώσει με τον διάβολο… και αυτό είναι ένα ρίσκο που πρέπει να το πάρουμε!»
Το «ERO(S), 7 βήματα – 7 λεύγες εντός» (2011), είναι μια μικρή ενότητα με επτά ποιήματα γραμμένα στον βυθό της θάλασσας. Ο αφηγητής συνομιλεί με πλάσματα του βυθού, αχιβάδες, κοχύλια, νερολούλουδα κλπ. Μια ποιητική αλληγορία που συνδιαλέγεται με τον Λογγίνο και με την πραγματεία του για το Υψηλό στην Τέχνη, στον Έρωτα, στον Θάνατο.
Το «Jesu Christiana- Μια μελλοντική προσευχή» (2011), είναι η επίκληση σε μια θεά της σιωπής για νέα γλώσσα. Βιβλίο πειραματικό, με πολυάριθμα ποιητικά θραύσματα, πρόχειρα σχεδιάσματα ενός κειμένου που αποπειράται να προσεγγίσει την Ποίηση- δύσκολα, αργά, ασύλληπτα και βασανιστικά. Ποίηση που οραματίζεται Ποίηση. «Μια γλώσσα που θα γεννήσει την γλώσσα μετά την γλώσσα/ τότε εκεί/ η φωνή της θα φανεί εξιλαστήρια/ στην αρχή οριζόντια./ μετά διαγώνια/ έπειτα όρθια θα εκρύγνηται και θα συνορεύει/ μια σύνθεση δυσλεκτικών πουλιών αντιστικτική». 


 Ποίες είναι οι επιρροές σου; Εχεις λογοτεχνικά πρότυπα....; 


Το παρακάτω απόσπασμα από ανέκδοτο ποίημα μου δίνουν κάποιο στίγμα: 

«…Το τυχαίο Στο οποίο επικαλούμαι και υποκλίνομαι-
μοιάζει να είναι η τελική μου απάντηση /μ όνο και μόνο
επειδή οι αλήτες του πνεύματος με κατέστρεψαν σωστά:
Ο Ίψεν, ο Νίτσε Ο Ουάιλντ, ο Ρεμπώ Ο Μποντλαίρ, ο Πόε
Ο Σελίν και ο Μπλανσώ Τα άγρια λουλούδια
Τ’ αγριοκέρασα της μορφής Οι μωρές παρθένες
Αυτό είναι έγκλημα Η ζωή εδώ…» 


 To Σαιξπηρικόν ,πόσα χρόνια είναι κομμάτι της ζωής σου ; Mίλησέ μου για την πορεία του...είναι αυτή που είχες ονειρευτεί όταν ξεκίνησες; 



Σήμερα, οχτώ χρόνια μετά, ο χρόνος έχει κάνει τις επιλογές του. Και μπορώ πλέον να πω πως οι επιλογές αυτές είναι σε μεγάλο βαθμό σύμφωνες με αυτό που οραματιζόμουνα πίσω στο 2005. Δύσκολοι καιροί για βιβλιοπωλεία. Το Σαιξπηρικόν προσπαθεί να σταθεί αξιοπρεπώς, να επιβιώσει, μέσα σε μια πόλη και κατ’ επέκταση σε μια χώρα που δεν έχει μεγάλη σχέση και τριβή με το βιβλίο. Με τις επιλογές των τίτλων που υπήρχαν στις προθήκες και στην βιτρίνα του Σαιξπηρικόν αρχής εξ’ αρχής, βρίσκονταν σε θέση επισφαλή όσων αφορά την βιωσιμότητά του. Γνώριζα, έβλεπα, παρακολουθούσα την παραγωγή αυτού του
λογοτεχνικού «πολτού» που υπήρχε στην Ελλάδα πολλά χρόνια πριν μου μπει καν η ιδέα να ασχοληθώ με το βιβλίο. Ευτυχώς, υπάρχουν άνθρωποι και δημιουργοί που αντιστέκονται σ’ αυτή την φαυλότητα των καιρών μας. Ψάχνουν, βρίσκουν, ανακαλύπτουν λογοτεχνικά διαμάντια. Η καλή λογοτεχνία δεν χάνεται ποτέ. Έτσι και στο Σαιξπηρικόν προσπαθούμε να επιλέγουμε αυτή την άλλη, την πραγματική λογοτεχνία. Οι άνθρωποι που ψάχνουν τέτοιου είδους βιβλία, ήταν έτσι κι αλλιώς πάντα η μειοψηφία. Μας βρήκαν. Τους βρήκαμε. Και κάπως έτσι, μέσω μιας αμοιβαίας αγάπης για το βιβλίο συναντιόμαστε. Το ίδιο περίπου συμβαίνει και με τις εκδόσεις. Επιλέγουμε τίτλους καθιερωμένων ή πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων και φτιάχνουμε βιβλία με προσεγμένη τυπογραφία κι αισθητική- βιβλιοφιλικές πλακέτες που ελπίζω πως θα αντέξουνε στον χρόνο. 

Πέντε βιβλία που σου άλλαξαν το βλέμμα για τα πράγματα.


\ 
Χούλιο Κορτάσαρ, Το κουτσό. Τζέημς Τζόυς, Οδυσσέας. Αρθούρος Ρεμπώ, Μια εποχή στην κόλαση. Δάντης, Η Θεία Κωμωδία, Μαρσέλ Προύστ, Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο. 


Εσύ και η μετάφραση. 

Στην μετάφραση όπως και στην γραφή, κρίνεται η γλώσσα. Με την έννοια ότι αποκαλύπτεται σε ποιόν βαθμό μια γλώσσα, ένα κείμενο, ένα ποίημα, αντέχει την ίδια του την μετάφραση. Επιλέγω να μεταφράσω κείμενα, βιβλία, ή μεμονωμένα ποιήματα που τα διαβάζω στο πρότυπο και θεωρώ πως θα με ενδιέφερε –ως αναγνώστης αλλά και ως εκδότης- να υπάρχει αυτό το κείμενο και στα ελληνικά, πρωτίστως γιατί ενδιαφέρει και αφορά εμένα. Ένας δημιουργός οφείλει έτσι ή αλλιώς να διαλέγεται με ξένα κείμενα και συγγραφείς.
Να παρακολουθεί συνεχώς τι γράφεται και δημοσιεύεται στο εξωτερικό, τις τάσεις της εποχής του και τα ρεύματα. Η μεταφραστική ιδιότητα ενός δημιουργού, πολλές φορές λειτουργεί και ως διέξοδος από το δικό του νοητικό και υφολογικό σύμπαν.

Ποίηση ,ή λογοτεχνία γενικότερα,και διαδίκτυο..ακουγεται οξύμωρο ,αλλά...




Γιατί όχι; Μόνο που θα πρέπει να είμαστε προσεχτικοί. Είναι δύσκολο μέσα σ’ αυτή την υπερ- πληροφόρηση να ξεχωρίσουμε την καλή λογοτεχνία και τους κατάλληλους ιστότοπους. Ήρθε σαν μια Ξαφνική Αφύπνιση, σαν ένας Κρότος. Ένα νέο όργανο που θα πρέπει να το εξερευνήσουμε. Το θετικό του διαδικτύου όσων αφορά στη λογοτεχνία είναι η αμεσότητα. και ο άπλετος χώρος. Μπορεί κάποιος να «δημοσιεύσει» ένα κείμενο άμεσα, όσο μεγάλο κι αν είναι. Ευτυχώς, τον τελευταίο καιρό βλέπω μια άνθιση σε ποιτικά -αισθητικά και θεματικά- ψηφιακά περιοδικά και μπλογκ. Αυτό είναι παρήγορο, μιας και ο συγγραφέας ή ο υποψήφιος αναγνώστης γίνεται πιο υποψιασμένος κι έτσι διαμορφώνεται ένα ψηφιακό λογοτεχνικό τοπίο πιο απαιτιτικό και με υψηλότερες προσδοκίες. Από την άλλη, στα αρνητικά του διαδυκτίου, θα έβαζα το γεγονός πως αυτή η αμεσότητα και η ευκολία στην δημοσίευση, αυτομάτως, μας καθιστά όλους εν δυνάμει ποιητές και συγγραφείς. Πάντως νομίζω πως ψηφιακή και έντυπη λογοτεχνία μπορούν να συνυπάρξουν –και θα συνυπάρξουν για αρκετό καιρό ακόμα- τουλάχιστον όσων αφορά στα περιοδικά και στα βιβλία . Πολλοί διαβάζουν κείμενα από το διαδίκτυο, όμως όλοι θέλουν να δουν το βιβλίο τους τ υ π ω μ έ ν ο. Η μεγαλύτερη παγίδα του διαδικτύου είναι το γεγονός ότι μας καθιστά «εφησυχασμένους»: έχουμε όλη την γ ν ώ σ η «αποθηκευμένη» στον σκληρό δίσκο. Μουσικές, ποίηση, ταινίες με σκοπό κάποια στιγμή να διαβάσουμε να ακούσουμε να δούμε όλες αυτές τις ταινίες που έχουμε. Τις έχουμε, όμως δεν τις κατέχουμε. Μιας και τα πάντα βρίσκονται ε κ ε ί. Δίπλα μας, αλλά όχι μέσα μας. Είμαστε οι άνθρωποι που τα έχουμε ό λ α. Οι ευτυχισμένοι άνθρωποι ! 



Ποιά άλλη τέχνη εκτός από την τέχνη του λόγου σε συγκινεί ;




Σίγουρα η μουσική. Πιστεύω πως είναι η τέχνη των τεχνών. Είναι ο πιο άμεσος τρόπος να επικοινωνήσεις με το υπερφυσικό. Με αυτό που είναι πάνω και πέρα από τις λέξεις. Αλλά με ενδιαφέρουν όλες οι τέχνες. Προσπαθώ να ενημερώνομαι, να παρακολουθώ: θέατρο, κινηματογράφο, εικαστικές τέχνες, μουσική, χορό. Η ποίηση μέσω της γλώσσας δημιουργεί / σκηνοθετεί "χώρους"- διαστάσεις. Λειτουργεί -και θα πρέπει να λείτουργεί- συνδυαστικά με όλες τις μορφές της τέχνης. Η τέχνη είναι τέχνη. Το μέσο έκφρασης αλλάζει, ή δύναται να αλλάξει. Αύριο, μπορεί αντί για την ποίηση, να θέλω να εκφραστώ συνθέτοντας ένα μουσικό θέμα στο πιάνο!



Διαβάζουν οι νέοι μας σήμερα; 



Διαβάζουν όσοι διάβαζαν πάντα. Ένας μικρός πυρήνας που βρίσκεται πάντα από την αντίπερα όχθη, που ψάχνεται και αναζητά διέξοδο, ή την απόλαυση ενός καλού βιβλίου, μιας καλής θεατρικής, ή μουσικής παράστασης. Οι νέοι σήμερα είναι ενημερωμένοι για πολλά πράγματα, ψάχνονται, διαβάζουν, όμως στερούνται μιας βασικής έννοιας: εκείνης του πάθους. Λείπει και εκλείπει ο «παθιασμένος» άνθρωπος. Ο «κρίσιμος» άνθρωπος που αγγίζει με το βλέμμα, που τραντάζεται από την εκκωφαντική δύναμη μιας μουσικής, που αισθησιάζεται από την σιωπή ενός ακίνητου κορμιού, που οραματίζεται και τολμάει την καινούργια τέχνη. Λείπει ο παθιασμένος αναγνώστης.





Ασχολείσαι καθόλου με την πολιτική; 


Πιστεύω σε μια πολιτική του πολιτισμού. Η ουσία του πολιτισμού, δημιουργείται πάντα ερήμην της ιστορίας και φυσικά της πολιτικής, η
οποία πιστεύει πως αυτή γράφει την ιστορία επειδή βρίσκεται στο προσκήνιο συνεχώς μέσω των ΜΜΕ. Την ίδια στιγμή η τέχνη διαμορφώνεται έξω και πέρα από την πολιτική. Όποια καταστροφή, κρίση, όλεθρος και να συμβαίνει σ’ αυτόν τον κόσμο, πάντα στον ίδιο τόπο και στον ίδιο χώρο δημιουργείται και καταγράφεται πολιτισμός. Αυτός ο πολιτισμός είναι –θα πρέπει να είναι- και η αρετή’ το πρόταγμα της δικής μας πολιτικής.



 Πιστεύεις στην κριτική;


 
Η κριτική είναι καλή και θα πρέπει να υπάρχει, όταν υπάρχουν και οι κατάλληλοι κριτικοί. Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια οι γνώστες της λογοτεχνίας και της κριτικής ανάγνωσης όλο και λιγοστεύουν. Μέτριοι πεζογράφοι και ποιητές δοκιμάζουν την τύχη τους στην κριτική. Αναρωτιέμαι με ποια εφόδια και με ποια παιδεία. Άραγε ποιος τους νομιμοποιεί;



H γνώμη σου για τα λογοτεχνικά βραβεία. 


Η λογοτεχνία δεν έχει ανάγκη από βραβεία. Από την άλλη, πιστεύω σε έγκριτα βραβεία πρωτοεμφανιζόμενων και νέων συγγραφέων ως κίνητρο και εφαλτήριο για να γνωστοποιηθεί σε κάποιο κοινό η δουλειά τους. Από ‘κει και πέρα, εμπιστεύομαι την γλώσσα. Τον χρόνο. Την σιωπή! 



Ποιό το μέλλον της ποίησης; 



Χρειαζόμαστε έναν καινούργιο «πολιτισμό της τέχνης» και δη της ποίησης και ευρύτερα της λογοτεχνίας. Θα πρέπει ο ποιητής σήμερα και ολόκληρη η ποίηση, να επαναπροσδιοριστεί πάνω σε μια νέα ηθική και να ξεφύγει από την παραπλανητική παρα-λογοτεχνία που την οδηγεί σε άλλους δρόμους και την κρατάει ανελεύθερη και αναποτελεσματική. Ας σιωπήσουν λοιπόν για λίγο οι επίδοξοι συγγραφείς και ποιητές, ας σιωπήσουν και οι μεγάλοι έμποροι του πνεύματος οι εκδότες βιβλίων και λογοτεχνικών φυλλαδίων και ας αφουγκραστούν αυτή τη Σιωπή- ας την
κάνουν γόνιμη «Χρειαζόμαστε μια σιωπή, μια λευκή σιωπή. Θα ήταν πολύ χρήσιμο για όλους, θεραπευτικό, υγιεινό, σωτήριο, ευκταίο και επιθυμητό, να σώπαιναν επιτέλους αυτοί οι σύγχρονοι (ποιητές-συγγραφείς) και να κάθονταν ν' ακούσουν τον εαυτό τους...». Έτσι, μέσα από βαθιά και ουσιαστική μελέτη, μέσα από αναστοχασμό και ίσως συνεχή απόρριψη, ο ποιητής θα καταστεί ξανά το μέσον, που μέσω της γραφής του θα αποδώσει στον αναγνώστη τα μέγιστα και θα ανυψώσει τον Λόγο εκεί που του αξίζει. Είναι σπουδαία εποχή για ποίηση, αρκεί να σταματήσουμε αυτή την συνεχόμενη επιθυμία μας για αυτοπροβολή και δικαίωση και να κοιτάξουμε το έργο. Τα βιβλία. Όλο αυτόν τον πλούτο – την παρακαταθήκη της ελληνικής και παγκόσμιας λογοτεχνίας που έχουμε στα χέρια μας. 




Eνας σύγχρονος ποιητής που ξεχωρίζεις και ακολουθείς! 



Δεν συνηθίζω να ακολουθώ ποιητές! Υπάρχουν όμως αρκετοί σύγχρονοι ποιητές που θαυμάζω συγκεκριμένα βιβλία τους. Τα τελευταία δεκαπέντε περίπου χρόνια, υπάρχουν νέοι και νεότατοι ποιητές που έχουν αλλάξει το πνεύμα της ποίησης εντελώς.


 θάλασσα Ουρανός

 ποίηση Αγωνία

 Ελλάδα Εκλεκτική Συγγένεια 

 έρωτας Ασύλληπτος

 αποδόμηση Ο άνθρωπος

 γιατί Επειδή

 θέατρο Ερωτισμός

 δρόμος Όλα είναι…

 μέλλον Αλόγιστο

 Κρίση Κραυγή

 Χρώμα Ουρανί

 Ευρώπη Reality Show!

 δεν Η λέξη

 ναι Ευκολία

 σιωπή  Γλώσσα




Γράφεις κάτι τώρα; Tί ονειρεύεσαι; 




Ασχολούμαι εδώ και καιρό με μια νέα ποιητική ενότητα- αλληγορία με τίτλο εργασίας: "Όρια Άνοιξης"- Τραύμα για 9 μήνες και 3 εποχές. Μια μητέρα έγκυος και το έμβρυο μέσα της κατέχει ό λ η την Γλώσσα. Μ' αυτή την γλώσσα παρατηρεί και καταγράφει τον κόσμο. Ίσως και να μην θέλει να γεννηθεί! Πάντως όταν γεννιέται, μπαίνει η Άνοιξη και το βρέφος είναι Άγλωσσο. Μουγκό. Μίλησε όλη την γλώσσα ενώ
βρισκόταν στην κοιλιά της μητέρας του. Εκεί, στα Όρια Άνοιξης αποφασίζει να... (το υπόλοιπο οσονούπω στο βιβλίο!)
Επίσης, γράφω ένα πεζογράφημα, μια μικρή ποιητική νουβέλα με τίτλο: "Η χορογραφία μιας νύχτας" και μεταφράζω μερικά κείμενα για το Σαιξπηρικόν.
Ονειρεύομαι την αγωνία μου, κυρίαρχη να βγαίνει στους δρόμους και να περιγελά την θλίψη, τον θάνατο, την κατήφεια, τα πάντα. Ονειρεύομαι την ημέρα εκείνη όπου η Κρίση θα περνάει μια μεσοβασιλεία της Ποίησης και της Τέχνης !

notationes ///ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2013///SEAMOUS HEANEY///'ONEIΡO ZHΛΙΑΣ///ΣΕ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΧΑΡΗ ΒΛΑΒΙΑΝΟΥ

Περπατούσα μ' εσένα και μια φίλη
σε πάρκο πυκνοφυτεμένο 'το γρασίδι ψιθυρίζοντας
διέτρεχε με τα δάχτυλά του τη γεμάτη εικασίες σιωπή μας
και τα δέντρα δημιουργούσαν ένα σκιερό
απρόσμενο ξέφωτο όπου καθίσαμε.
Η ειλικρίνεια πιστεύω του φωτός μάς συντάραξε.
Μιλούσαμε για το τι σημαίνει να ποθείς και να ζηλεύεις,
η συζήτησή μας ένα άνετο φόρεμα,
ή ένα λευκό τραπεζομάντηλο που απλωνόταν
σαν βιβλίο καλών τρόπων στην άγρια φύση.
''Δείξε μου'',είπα σ'αυτήν που μας συνόδευε,
αυτό που τόσο λαχταρώ,το μοβ αστέρι του στήθους σου''.
Κι εκείνη δέχτηκε. Αχ,ούτε οι στίχοι αυτοί
ούτε η περίσκεψή μου,αγάπη,μπορούν να γιατρέψουν
       το πληγωμένο βλέμμα σου.


(Ανθολογία Ερωτικής Ποίησης,μετάφραση :Χάρης Βλαβιανός)

******

λινκs σχετικά με Seamous Heaney
 
11 Videos Of Seamus Heaney Reading His Poems Aloud
Σέιμους Χίνι: Αποχαιρετισμός στον ποιητή των απλών ανθρώπων 

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ Γ

                                                       

                                               

                 






ΕΡΩΤΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ


 *

EΡΩΤΙΚΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΕΦΕΡΗ


 *


ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ



 *

ΝΟΤΑΤΙΟΝΕS////AΠΡΙΛΙΟΣ 2013



 *


XΑΡΗΣ ΒΛΑΒΙΑΝΟΣ ///ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ



 *


NOTATIONES///ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2013



 *

NOTATIONES////MAΡΤΙΟΣ 2013



 *

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ Β 



 *



Αντώνης Ψάλτης, η Μεταολυμπιακή γενιά (69 νέοι ποιητές 2004-2013)  



 *



H ΣΗΜΕΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ Like  



 *


ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ <,ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΚΙΑ>>  



 *



ΤΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ  



 *