Translate

Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου 2012

Οι 100 νέοι τίτλοι του φθινοπώρου





                                                         






Οι 100 νέοι τίτλοι του φθινοπώρου
Τι θα διαβάσουμε στην ελληνική και ξένη λογοτεχνία
ΠΗΓΗ:TO BHMA http://www.tovima.gr//books-ideas/article/?aid=472808
 
 
Ο Θωμάς Κοροβίνης, μετά το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2011 για τον «Γύρο του θανάτου» και πιο πρόσφατα το «Αγγελόκρουσμα», ένα μικρό αφήγημα για την τελευταία νύχτα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, επιστρέφει με ένα μυθιστόρημα για το τουρκικό πογκρόμ κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης και τα δραματικά γεγονότα του 1955, με τον τίτλο «'55» (Αγρα). Από τον ίδιο εκδοτικό οίκο περιμένουμε τα «Τρία ανωφελή διηγήματα» του Γιώργη Γιατρομανωλάκη και τη νουβέλα «Βηθσαβέ» του Ανδρέα Στάικου. Ο Θεόδωρος Γρηγοριάδης γράφει για «Το μυστικό της Ελλης» (Πατάκης), την ερωτική ιστορία μιας ώριμης γυναίκας με έναν νεότερο άνδρα στην Αθήνα με το ξεκίνημα της πρόσφατης οικονομικής κρίσης, ενώ ο Μισέλ Φάις με τα «Κτερίσματα. Μια σπασμένη ιστορία» (Πατάκης) μας καλεί να παρακολουθήσουμε μια σαρκική, ενύπνια και γλωσσική περιπέτεια ενός άνδρα από την παιδική ηλικία ως την ωριμότητα. Ο Σωτήρης Δημητρίου επανέρχεται με μία ακόμη συλλογή διηγημάτων «Το κουμπί και το φόρεμα» (Πατάκης). Η Νίκη Αναστασέα περιγράφει στο μυθιστόρημα «Πολύ χιόνι μπροστά στο σπίτι» (Πόλις) πώς αναστατώνεται ένα ζευγάρι μικροαστών όταν η κόρη τους βρίσκεται προφυλακισμένη επειδή αρνείται να καταθέσει εναντίον του αγοριού της που σκότωσε έναν αστυνομικό. Η συλλογή διηγημάτων «Ολα τα χαμένα» (Πόλις) είναι το δεύτερο βιβλίο της Βασιλικής Πέτσα. «Μπορείς να κλάψεις μες στο νερό;» (Καστανιώτης) είναι ο τίτλος του νέου μυθιστορήματος του Αλέξη Σταμάτη, με τον επιτυχημένο προγραμματιστή Ορέστη Πολίτη να έρχεται αντιμέτωπος με το παρελθόν του, τη βία και τη συναισθηματική τρομοκρατία που κρύβει ένα αθώο διαμέρισμα, ενώ ο Γιώργος Μπράμος («Το ψέμα του λύκου») και ο Θανάσης Καρτερός («Η εξέγερση των νεκρών») θα διεκδικήσουν την προσοχή μας με δύο πολιτικά αφηγήματα. Ο Ιερώνυμος Λύκαρης με «Τα μαύρα κουφέτα» (Καστανιώτης) γράφει ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αστυνομικά μυθιστορήματα των τελευταίων ετών που συνδέει τη Ρωσία στη μετά Μπρέζνιεφ εποχή με την Ελλάδα έχοντας στο επίκεντρο την εξιχνίαση μιας εξαφάνισης. Η Σοφία Νικολαΐδου στο μυθιστόρημα «Χορεύουν οι ελέφαντες» (Μεταίχμιο) βάζει έναν μαθητή να ερευνήσει σήμερα τη δολοφονία ενός αμερικανού δημοσιογράφου στη Θεσσαλονίκη στα 1948-49, ενώ ο Λευτέρης Γιαννακουδάκης με «Τα φαντάσματα του Δεκέμβρη» (Μεταίχμιο) εστιάζει με ένα νουάρ μυθιστόρημα στο πολύ πρόσφατο παρελθόν με αφορμή τη δολοφονία ενός δεκαπεντάχρονου μαθητή από αστυνομικό το 2008 και τις κοινωνικές αναταράξεις που επακολούθησαν. Οι εκδόσεις της Εστίας ετοιμάζουν τον «Ονειρόσακκο» (διηγήματα) της Ελένης Λαδιά, το μυθιστόρημα «Διασυρμός» του Γιώργου - Ικαρου Μπαμπασάκη, τη νουβέλα «Οι εξορίες του ιεροκήρυκα Σέργιου Σκανδάλη» του Χάρη Μαυρομάτη, ενώ οι εκδόσεις Κέδρος τα μυθιστορήματα «Το δείπνο» της Λίλας Κονομάρα, «Ο λεμονόκηπος» της Μαρίας Γαβαλά και «Μπάμπουσκα» του Βασίλη Κατσικονούρη. Το νέο μυθιστόρημα του Δημήτρη Μαμαλούκα «Κράτα μου το χέρι» θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Ψυχογιός, ενώ οι εκδόσεις Νεφέλη ετοιμάζουν το μυθιστόρημα του ποιητή Δούκα Καπάνταη «Η αυτοκράτειρα» γραμμένο στους αντίποδες του «Μεγάλου Ανατολικού» του Ανδρέα Εμπειρίκου.


Πρώτες εμφανίσεις
Οι εκδότες ποντάρουν εφέτος πολλά στους πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς τους που θέλουν να κάνουν ένα φιλόδοξο ξεκίνημα στον χώρο της πεζογραφίας.
Μυθιστόρημα-ποταμός χαρακτηρίζονται τα «Ζαφειρένια μάτια» (Μεταίχμιο) της Σοφίας Ηλιάδου, ένα πανόραμα της ιστορίας του ποντιακού Ελληνισμού, το οποίο παρακολουθεί τέσσερις γενιές Ποντίων στην Τραπεζούντα, στην Κωνσταντινούπολη, στη Θεσσαλονίκη και στη Βενετία. Η Σωτηρία Μαραγκοζάκη με τον «Υπατο» (προσωρινός τίτλος) προσεγγίζει τη Μικρασιατική Καταστροφή και προκαλεί την Ιστορία 90 χρόνια μετά μέσα από τον ύστατο παραληρηματικό μονόλογο του Αριστείδη Στεργιάδη, του έλληνα ύπατου αρμοστή στη Σμύρνη στη διάρκεια της τρίχρονης στρατιωτικής ελληνικής παρουσίας (1919-1922), ο οποίος ως σήμερα θεωρείται μια αντιφατική προσωπικότητα. Ο Γιώργος Κακούρος με το μυθιστόρημα «Η ρωγμή» (Καστανιώτης) γράφει για μια χώρα που βρίσκεται σε αναβρασμό, είναι η Ελλάδα των πολλών κρίσεων. Ενας απαθής περί τα πολιτικά νεαρός επαναπροσδιορίζει τη ζωή και τον κόσμο γύρω του έπειτα από ένα ατύχημα της φίλης του.
Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που παρακολουθεί την περιπέτεια της ελληνικής Αριστεράς, τις αντιφάσεις και τις διαψεύσεις της, από τα αγροτικά κινήματα του προηγούμενου αιώνα ως τους προσφάτως «Αγανακτισμένους». Το «Εγκλημα στην ταξιαρχία» (Πόλις) είναι το πρώτο αστυνομικό μυθιστόρημα του Σπύρου Λίγκα με έντονες πολιτικές ανησυχίες.
Μια αρχιλοχίας που βρίσκεται νεκρή στην Κω προκαλεί αναστάτωση στην πολιτική και στρατιωτική ηγεσία αλλά κυρίως στη Διακλαδική Διεύθυνση Στρατιωτικών Πληροφοριών.
Ποιοι θέλουν άραγε να εκμεταλλευτούν το γεγονός και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου για τους δικούς τους σκοπούς; Οι τούρκοι ισλαμιστές; Το τουρκικό βαθύ παρακράτος; Ελληνες ακροδεξιοί; Μαίνεται όντως ένας πόλεμος των μυστικών υπηρεσιών ή μήπως πρόκειται για ένα έγκλημα πάθους;
Το μυστήριο καλείται να φωτίσει ο λοχαγός Βρανάς που αγαπά τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο με τον έμπειρο αστυνομικό Πετραβάκη.


Ξένη Λογοτεχνία

Το εκδοτικό γεγονός του χειμώνα είναι σίγουρα η κυκλοφορία από τις εκδόσεις Ψυχογιός του magnum opus του Ιάπωνα Χαρούκι Μουρακάμι «1Q84 - Βιβλία 1&2» (θα ακολουθήσει το τρίτο), τον οποίο τα γραφεία στοιχημάτων προκρίνουν για το εφετινό Νομπέλ Λογοτεχνίας. Είναι η ιστορία δύο ιδανικών εραστών, της Αομάμε και του Τένγκο, με την οποία ο Μουρακάμι καταθέτει το δικό του λογοτεχνικό έπος, που ξεκινά με ένα μποτιλιάρισμα στο Τόκιο και έναν ταξιτζή που ακούει τα «Σινφονιέτα» του Λέος Γιάνατσεκ στο ραδιόφωνο. Θα διαβάσουμε από τον ίδιο εκδότη και το παραμύθι που έγραψε (ως μια επιστολή) ο Τζέιμς Τζόις το 1936 για τον εγγονό του με τίτλο «Οι Γάτες της Κοπεγχάγης» που είδε πρόσφατα το φως της δημοσιότητας. Επίσης ξεχωρίζουν με την πρώτη ματιά «Το Τρίτο Ράιχ» του Ρομπέρτο Μπολάνιο (Αγρα) που έχει αποκτήσει πλέον και στην Ελλάδα το κοινό του, όπου ένα περίεργο επιτραπέζιο παιχνίδι οδηγεί αυτή τη φορά στην Κόλαση, το «Point Omega» (Εστία) του Αμερικανού Ντον ΝτεΛίλο, μια φιλοσοφική σπουδή επάνω στον χρόνο με φόντο τον πρόσφατο πόλεμο «χαϊκού» στο Ιράκ, και οι «Υπέροχοι απόκληροι» του Λέοναρντ Κοέν (Κέδρος), ένα από τα κλασικά αριστουργήματα της καναδικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα με πρωταγωνίστρια μια μοϊκανή αυτόχθονα αγία της Καθολικής Εκκλησίας που έζησε τον 17ο αιώνα. Μετά τους «Τιμπώ» θα κυκλοφορήσει στα ελληνικά ο «Ζαν Μπαρουά» (Πόλις), ένα ακόμη έργο του γάλλου νομπελίστα Ροζέ Μαρτέν ντυ Γκαρ που εκδόθηκε το 1913 και αφορά τη σύγκρουση θρησκείας και επιστήμης. Ενα βιβλίο με θεατρική μορφή που ενσωματώνει ακόμη και ντοκουμέντα από τη δίκη του Ντρέιφους. Επανεκδίδεται και η «Πατρική κληρονομιά» (Πόλις) του Φίλιπ Ροθ, μια αληθινή ιστορία στην οποία ο 86χρονος πατέρας του συγγραφέα αγωνίζεται να νικήσει τον καρκίνο και το γήρας. Οι εκδόσεις Καστανιώτη ετοιμάζουν το νέο πολυσυζητημένο μυθιστόρημα του βραβευμένου με Μπούκερ Αλαν Χόλινγκχερστ «Το παιδί του ξένου», το νέο πολιτικό θρίλερ του Γιασμίνα Χάντρα «Αφρικανικός ισημερινός» με θέμα τους πειρατές της Σομαλίας, το νέο non fiction novel του Σαντιάγκο Ρονκαλιόλο «Ο ουρουγουανός εραστής: Μια αληθινή ιστορία» που φέρνει στο επίκεντρο τον υποτιθέμενο μεγάλο έρωτα του Λόρκα, αλλά και το μυθιστόρημα του Αρη Φιορέτου «Ο τελευταίος Ελληνας» για τη μεταναστευτική εμπειρία των Ελλήνων στη Σουηδία. Δύο μυθιστορήματα μας έρχονται επίσης από τη γειτονική Ιταλία, πάντα στις εκδόσεις Καστανιώτη, το «Οι δικοί μου άνθρωποι» του Εντουάρντο Νέζι (Βραβείο Στρέγκα 2011), ένα βιβλίο για την οικονομική κρίση αλλά και για το πώς οι Κινέζοι άλωσαν το κλωστοϋφαντουργικό κέντρο του Πράτο, κοντά στη Φλωρεντία, και μια ακόμη ιστορία του επιθεωρητή Μπρουνέτι στη Βενετία της Αμερικανίδας Ντόνα Λεόν («Ρέκβιεμ για τη γυάλινη πολιτεία»), που αυτή τη φορά αντιμετωπίζει το κύκλωμα της τέχνης. Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο θα διαβάσουμε ένα από τα πρώτα έργα του Τζούλιαν Μπάρνς «Ιστορία του κόσμου σε 10 ½», το μυθιστόρημα του Ισμαήλ Κανταρέ «Η αποκλεισμένη» (Βραβείο Balkanika 2009), μια παραλλαγή του μύθου του Ορφέα, και μια ανατομία του ολοκληρωτισμού, τους «35 νεκρούς» του Κολομβιανού Σέρχιο Αλβαρες, που μας ξεναγεί με τρόπο αφοπλιστικό στη σύγχρονη ιστορία της πατρίδας του που είναι βυθισμένη στην κοκαΐνη και στη βία, και ένα μυθιστόρημα του Ρώσου Μίκαελ Σίσκιν με τίτλο «Η κόμη της Αφροδίτης», τον οποίο έχουν αποκαλέσει «νέο Ναμπόκοφ» και περιμένουμε να δούμε κατά πόσο ισχύει.
Οι εκδόσεις Μεταίχμιο συνεχίζουν με νέα βιβλία (αστυνομικά μυθιστορήματα και θρίλερ) των σκανδιναβών συγγραφέων που, απ' ό,τι φαίνεται, έχουν απήχηση, με τον «Χιονάνθρωπο» του Τζο Νέσμπο και τον «Φόνο σε ζωντανή μετάδοση» της Καμίλα Λέκμπεργ μεταξύ των άλλων. Για πρώτη φορά θα συστήσουν δύο πολύ ενδιαφέροντες συγγραφείς που αξίζει να προσέξουμε (δύο μυθιστορήματα) μέσα σε αυτό το εκδοτικό τσουνάμι του σκανδιναβικού εγκλήματος που μας κατακλύζει: τη Νορβηγίδα Κάριν Φόσουμ («Βουβή κραυγή») και τον Ισλανδό Αρναλντουρ Ιντρίντασον («Η σιωπή του τάφου»). Οι εκδόσεις Αγρα ετοιμάζουν τα αστυνομικά μυθιστορήματα της Ντόροθι Σάγερς («Τα εννέα πένθιμα χτυπήματα») και του Εντμουντ Κρίσπιν («Το κινητό παιχνιδάδικο») αλλά και έναν ακόμη Ζορζ Σιμενόν («Οι διακοπές του Μαιγκρέ»).
Από τις εκδόσεις Πατάκη θα κυκλοφορήσουν τα μυθιστορήματα «Η γυναίκα του τίγρη» της νεαρής Τέα Ομπρεχτ (Βραβείο Orange 2011), «Ο τύπος του διπλανού τάφου» της Καταρίνα Μασέτι που συνάρπασε τους σουηδούς αναγνώστες, το «Κάθε μέρα, κάθε ώρα» της Νατάσα Ντράγκνιτς, μια βαλκανική ιστορία αγάπης από την Κροατία, και η «Σερενάτα» του Τούρκου Ζουλφί Λιβανελί για τον έρωτα ανάμεσα σε έναν Γερμανό και μια εβραία σε χαλεπούς καιρούς. Οι εκδόσεις της Εστίας ετοιμάζουν το μυθιστόρημα του Μάρτιν Βάλζερ «Ο άντρας που ήξερε ν' αγαπάει», που δεν είναι άλλος από τον Γκαίτε σε ηλικία 73 ετών, το νέο μυθιστόρημα του Γκράχαμ Σουίφτ «Να ήσουν εδώ» και το «Ο ποταμός της μνήμης» του Ρίτσαρντ Πάουερς (Εθνικό Βραβείο Βιβλίου των ΗΠΑ, 2006). Οι εκδόσεις Ψυχογιός θα εκδώσουν μέσα στον Νοέμβριο το πρώτο μυθιστόρημα του Τζόναθαν Φράνζεν «Η εικοστή έβδομη πολιτεία» και τα νέα μυθιστορήματα του Αυστραλού Πίτερ Κάρεϊ «Η χημεία των δακρύων» και του Χάουαρντ Τζέικομπσον «Αστική ζωολογία», που θα κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο στο εξωτερικό. Από τις εκδόσεις Νεφέλη αναμένονται το κορυφαίο μυθιστόρημα «Κόσμος» του πολωνού μάστορα του παραλόγου Βίτολντ Γκόμπροβιτς και «Το μουνί της Ιρέν» του Λουί Αραγκόν, το σημαντικότερο ερωτικό κείμενο του υπερρεαλισμού. Το πρόσφατο μυθιστόρημα του Στίβεν Κίνγκ για τη δολοφονία του Τζον Κένεντι «11/22/63» θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Bell, η Ωκεανίδα ετοιμάζει το νέο μυθιστόρημα της Ιζαμπέλ Αλιέντε «Το τετράδιο της Μάγια» και οι εκδόσεις Μελάνι μια συλλογή διηγημάτων του Πασκάλ Κινιάρ «Μάθημα μουσικής». Οι κλασικοί δεν μπορούν βέβαια να λείπουν: «Ο κοινός μας φίλος» του Καρόλου Ντίκενς (Gutenberg), «Ο μεγάλος Γκάτσμπυ» του Φ. Σ. Φιτζέραλντ σε νέα μετάφραση του Αρη Μπερλή (Αγρα) και το «Εγκλημα και τιμωρία» του Φιοντόρ Ντοστογέφσκι σε νέα μετάφραση της Ελένης Μπακοπούλου (Ινδικτος). Δύο ακόμη βιβλία του στυλίστα Γιόζεφ Ροτ, το μυθιστόρημα «Ιώβ ή Η ιστορία ενός απλού ανθρώπου» (Αγρα) και η νουβέλα «Λεβιάθαν» (Ροές), έρχονται για όσους αγαπούν τη μεσοπολεμική ευρωπαϊκή λογοτεχνία.


Μελέτες, Ιστορία και δοκίμια
Πολιτική, φιλοσοφία και ελληνική ιδιαιτερότητα: από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας

Οι εκδόσεις Πόλις θα εκδώσουν τον τρίτο τόμο του σημαντικού έργου του Μαρσέλ Γκοσέ «Η άνοδος της δημοκρατίας» με τον επί μέρους τίτλο «Η δημοκρατία υπό τη δοκιμασία των ολοκληρωτισμών» (1914-1974), ένα από τα μείζονα βιβλία της ιστορίας του ευρωπαϊκού σοσιαλισμού «Φιλελεύθερος σοσιαλισμός» του Ιταλού Κάρλο Ροσέλι που δολοφονήθηκε από ακροδεξιούς στη Γαλλία και το βιβλίο με τα μαθήματα της οικονομολόγου Εστέρ Ντυφλό στο College de France «Γνώση εναντίον της φτώχειας». Οι εκδόσεις της Εστίας ετοιμάζουν το σημαντικό έργο του Πολ Βεν «Η ελληνορωμαϊκή αυτοκρατορία», τον τόμο «Η ανάδυση μιας δύσκολης μνήμης. Κείμενα για τη γενοκτονία των Εβραίων» της Οντέτ Βαρών Βασάρ, «Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα: Ιστορία των αμαρτημάτων κατά τον Μεσαίωνα» των Κάρλα Καζαγκράντε και Σιλβάνα Βέκκιο, το βιβλίο των Θανάση Γιοχάλα και Τόνιας Καφετζάκη «Αθήνα: Ιχνηλατώντας την πόλη με οδηγό την ιστορία και τη λογοτεχνία» και την πρωτότυπη μελέτη της Αντζελας Δημητρακάκη με τίτλο «Τέχνη και παγκοσμιοποίηση» στην αυγή του 21ου αιώνα. Η πολυετής έρευνα των Τζελίνας Χαρλαύτη και Κατερίνας Παπακωνσταντίνου «Η ναυτιλία των Ελλήνων 1700-1821: Ο αιώνας της ακμής πριν την Επανάσταση», που μας βοηθά να καταλάβουμε γιατί τα τελευταία 40 χρόνια οι Ελληνες κατέχουν τον μεγαλύτερο στόλο στον κόσμο, θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Κέδρος. Στις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης έχουμε το «Ο συντηρητισμός. Ιστορικό περιεχόμενο και παρακμή» του Παναγιώτη Κονδύλη και «Το σκανδιναβικό μοντέλο: Οικονομική αποτελεσματικότητα και κοινωνική αλληλεγγύη» της Μαίρης Χίλσον. «Πόθεν και πότε οι Ελληνες;» είναι ο τίτλος του βιβλίου του Θεόδωρου Γιαννόπουλου που μας δίνει υπεύθυνες επιστημονικές απαντήσεις μέσω της διεθνούς έρευνας για τις απαρχές του ελληνικού πολιτισμού. Στις εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου μας περιμένουν το βιβλίο του Γιάννη Χαμηλάκη «Το έθνος και τα ερείπιά του: Αρχαιότητα, αρχαιολογία και εθνικό φαντασιακό στην Ελλάδα», ο έκτος τόμος της «Μεθόδου» του Εντγκάρ Μορέν με τον τίτλο «Ηθική» και το «Ο δρόμος: Για το μέλλον της ανθρωπότητας» του ιδίου, «Ο Μεσαίωνας και το χρήμα» του Ζακ Λε Γκοφ και οι «Παράπλευρες απώλειες: Κοινωνικές ανισότητες στην εποχή της παγκοσμιοποίησης» του Ζίγκμουντ Μπάουμαν. Ενα βιβλίο με δοκίμια του γάλλου φιλοσόφου Πολ Ρικέρ με τίτλο «Η μνήμη, η ιστορία, η λήθη» αναμένουμε από την Ινδικτο. Επιπλέον, στις εκδόσεις Πατάκη ο Τέρι Ιγκλετον μας εξηγεί «Γιατί ο Μαρξ είχε δίκιο» και ο γάλλος φιλόσοφος Αλέν Μπαντιού πλέκει το «Εγκώμιο του έρωτα».


Οι Ελληνες και ο κόσμος
Μια βιογραφία, «Η οδύσσεια του πλαστογράφου Κωνσταντίνου Σιμωνίδη» του γερμανού συγγραφέα και δημοσιογράφου Ρύντιγκερ Σάπερ, εκδίδεται στα ελληνικά από τη Νεφέλη. Πρόκειται για την περιπετειώδη ιστορία ενός δαιμόνιου Ελληνα του 19ου αιώνα που εξαπάτησε την Ευρώπη και παράλληλα εφηύρε την αρχαιότητα. Τα χειρόγραφά του τίναξαν στον αέρα επιστημονικές έννοιες και έκαναν ακαδημίες και μουσεία να τρέμουν συθέμελα. Οι εκδόσεις Αγρα ετοιμάζουν το «Ταξίδι στη Δύση» του ξεχωριστού λόγιου τυχοδιώκτη Νίκανδρου Νούκιου του Κερκυραίου που αλώνισε δημιουργικά στον καιρό του την Ευρώπη και το οποίο προλογίζει και επιμελείται ο γνωστός βυζαντινολόγος Πάολο Οντορίκο (μετάφραση Σμαράγδα Τσοχανταρίδου). Ο Τζουάνες Παπαδόπουλος, γεννημένος γύρω στα 1618 στον Χάνδακα, έζησε τα τελευταία ειρηνικά χρόνια της βενετοκρατίας και τη μακρόχρονη πολιορκία της πόλης από τους Οθωμανούς. Το 1669 κατέφυγε πρόσφυγας στα Επτάνησα, έμεινε πολλά χρόνια στην Ιστρία και τελικά εγκαταστάθηκε στην Πάδοβα. Εκεί έγραψε το 1696 στα ιταλικά το «Στον καιρό της σχόλης», τις αναμνήσεις του από τη χαμένη πατρίδα, μια πολύχρωμη μαρτυρία για την Κρήτη του 17ου αιώνα που θα μας παρουσιάσουν οι Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης.


Non Fiction αφηγήσεις
Από τις εκδόσεις Πατάκη θα κυκλοφορήσουν η «Μικρή ιστορία της νεότερης Ελλάδας» που έγραψε η Αθηνά Κακούρη για νέους αλλά και ενηλίκους, «Η συνωμοσία της Αμοργού» του Ηλία Κουλουκουντή, η πραγματική ιστορία της απόδρασης του Γιώργου Μυλωνά την περίοδο της δικτατορίας στην Αμοργό με τη βοήθεια του γαμπρού του, τα «Τετράδια από το ταξίδι στην Κίνα» του Ρολάν Μπαρτ και το βιβλίο του δημοσιογράφου Γιώργου Π. Μαλούχου «Η άνοδος και η πτώση της γερμανικής Ευρώπης», ένα ζωντανό χρονικό της κρίσης. Το αυτοβιογραφικό βιβλίο του Σαλμάν Ρούσντι «Τζόζεφ Αντον» (Ψυχογιός) σχετικά με το πώς διαχειρίστηκε ο ίδιος την απειλή του θανάτου (φετβά του Αγιατολάχ Χομεϊνί) για κάτι παραπάνω από εννέα χρόνια και το βιβλίο του βραβευμένου αμερικανού δημοσιογράφου των «New York Times» Τσαρλς Ντάχιγκ «Η δύναμη της συνήθειας» (Ψυχογιός) και το πώς αυτή επηρεάζει τις ζωές μας. Ο Ουρουγουανός Εδουάρδο Γκαλεάνο γράφει το «Οι μέρες αφηγούνται» (Πάπυρος), ένα ιδιότυπο «ημερολόγιο» όπου καταγράφει γεγονότα για να φτάσει στο νόημα της Ιστορίας, ενώ η συγγραφέας Μπάρμπαρα Κινγκσόλβερ υποστηρίζει πως «είμαστε ό,τι τρώμε» με το «Animal, vegetable, miracle - Ενας χρόνος διατροφής με τοπικά τρόφιμα» (Μελάνι).

Τετάρτη 29 Αυγούστου 2012

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΣΟΔΕΙΑ/ΤΕΥΧΟΣ 12

ΤΕΥΧΟΣ ΔΩΔΕΚΑ [περίπατος ήταν..]




περιεχόμενα τεύχους 04 Το παραβάν της δημοκρατίας άρθρο του Μπατίστα Μαλαματένιου 06 Rene Magritte εικαστικά της Μαγδαληνής Καφετζοπούλου 09 Το λουκέτο του μυαλού γράφει ο anonymous: Ζιzάνιο 10 Casablanca - M.Curtiz (1942) κινηματογράφος αφιέρωμα στην ταινία. Κείμενο του Γιώργου Ρούσσου baphomet 14 Ο Αναρχικός δάσκαλος διήγημα του Νικόλα Σμυρνάκη 15 Οι κυβερνήσεις πέφτουνε.. στο μονόστυλο η Νίκη Ηλιοπούλου 16 Εισαγωγή στη "Φοινικιά" του Κωστή Παλαμά ποίηση Φιλολογική εργασία του αείμνηστου Ηλία Λάγιου. Επιμελήθηκε ο Ματθαίος Ματθαιάδης. 24 ποιητικός λόγος: Κατερίνα Γεωργαρά, Ασημίνα Ξηρογιάννη, Αθανάσιος Πάσχος, Γιώργος Τζαβλάκης, Νίκος Σφαμένος, Μαρία Ροδοπούλου, Άγγελος Θεοχάρης, Χρήστος Αρμάντο Γκέζος, Μίνα Παπανικολάου, Δημήτρης Δικαίος. 30 Fuad Rifka μεταφράσεις απόδοση στα ελληνικά: Babak Sadegh Khanjani 31 Νέες εκδόσεις (9) εκδοτικές απόπειρες που προτείνουμε 32 Έκθεση Βιβλίου στις Σπέτσες. Δυναμική παρουσία της σοδειάς και.. φέτος

NIKOΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ / CARMENSITA




Μύρισε τη νύχτα....
όλα μέσα ήταν τακτοποιημένα.
Η υστερική της σχέση με την καθαριότητα
έφερνε απολυμαντικές παραισθήσεις-
Συχνά έβγαινε ν΄αναπνέψει.
Πέρασαν τόσα χρόνια και τίποτε δεν άλλαξε χρώμα.
Μικρή κρυβόταν πίσω από έρωτες για την αναμονή
Ύστερα ήρθαν τα χαρτιά : Προσθέσεις-αφαιρέσεις
Τα πρωινά πήγαινε να την κλέψουν
Τα βράδυα απλά να ξεκουραστεί.
‘’Όταν πεθάνω σκεφτόταν, θα γίνει χαμός-
μια τεράστια χλιδάτη κηδεία με δαπάνες της ενορίας’’
Αυτή θα λένε,
ερέθισε πολλούς μικρή
και έγινε κοινωνική μετά.
Ένα τρενάκι του τρόμου η ζωή της
δηλαδή ταπεινή.
Η νύχτα θαρρείς κουράστηκε να τη βλέπει:
Τόση επανάληψη τόσος αυτοοίκτος
και όλα αυτά σ΄ ένα προκλητικό σκοτάδι.
‘’Θα ήταν καλά να εμφανιστεί ένας πιτσιρίκος ξαναμένος
και ένας γοητευτικός μεσήλικας με όμορφη φωνή-
να φτιάξω ένα ερωτικό πάζλ.
Να με κλαίνε κι εραστές εξόν από γείτονες
Να φορώ μέχρι τέλος και πάλι προκλητικά εσώρουχα
Να κρατάω στα σταυρωμένα χέρια μαζί με την οργή, γεύσεις
Να με ξαναβρίσει και καμία κυρία
.....ίσως και να με έχουν απολύσει πριν μάθουν πως πέθανα’’

ΠΟΙΗΣΗ ΑΝΤΩΝΗ ΠΥΡΟΒΟΛΑΚΗ

Όχι  άλλη  μουσική



Όχι  άλλη  μουσική.

Μονάχα  οιμωγές  αθλίων   στα  καταγώγια  του  λιμανιού.

Μονάχα  ένα  τραύμα  στην  ψυχή,  έγκαυμα  της  αβύσσου.

Μονάχα  κλάματα νυχτοπουλιών  που  γίνανε  στάχτη  τη  χαραυγή.

Όχι  άλλη  μουσική.

Μονάχα  κορναρίσματα  σωμάτων  που σκοτώνονται  στις  τροχοφόρες  ώρες  της  φυγής  σου.

Μονάχα  ένα  εκτελεστικό  απόσπασμα  από  σπασμένα  ντέφια  σʼ  ένα  πανηγύρι  λυπημένων.

Μονάχα  τα  αιμάτινα  αναφιλητά  των  παπαρούνων  στα  επείγοντα.

Όχι  άλλη  μουσική.

Μόνο  γκρεμοί  πεφταστεριών  στους  ουρανούς  της  νύχτας.

Μονάχα  ένα  βούισμα  του  ανέμου  ανάμεσα  στις  μαρμαρένιες  πλάκες.

Γιατί  απόμεινε  μόνο  ένα  μικρό  παιδί  να  δείχνει  στους  θανάτους,

τους  αθώους  μιας  βομβαρδισμένης  πόλης.

Όχι  άλλη  μουσική.

Μονάχα  το αλύχτισμα  μιας  διψασμένης  σέρας.

Μονάχα  ρόγχοι  παραθύρων  σʼ  ένα  δηλητηριασμένο  άστυ.

Όχι  άλλη  μουσική

Γιατί  χρυσάφι  αγοράζει  την  αγάπη.

Γιατί  τα  όνειρα  κυλίστηκαν  στις  λάσπες.

Γιατί  απόμεινε  μονάχα  η  σιωπή  της   απουσίας.
                                                                Όχι  άλλη  μουσική.    

Τετάρτη 22 Αυγούστου 2012

XAΡΙΤΙΝΗ ΞΥΔΗ / ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

[ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ <Οι Τρομπέτες του Οκτώβρη>,εκδ.Κώδικας,Αθήνα 2008]


ΨΕΜΑ

Δεν ήθελα να μείνω αταξίδευτη.Ούτε αθώα.
Έτσι μια μέρα πήρα χαρτί και μολύβι και ξεκίνησα,
το μακρύτερο,το τρομακτικότερο ταξίδι της γραφής.

Τα μάτια μου πάγωσαν,καθώς αντίκρυζαν
πυκνόκαννες αλήθειες,
στραμμένες καταπάνω της.

Ακόμα διασχίζω το κατασκότεινο τούνελ της κάννης...


******

ΕΡΩ

Σ΄έχω κοιτάξει,όταν στα μάτια σου πετούσαν αποδημητικά πουλιά.
Κολυμπούσαν κι έπαιζαν δελφίνια.
Σ΄εχω φιλήσει,όταν στα χδείλη σου η ανατολή συναντιόταν
με την  αστραποβόλο Άνοιξη κι έδινε ,τους έδινε
το πιο μεγάλο ερωτικό,κόκκινο χρώμα.

Σ΄έχω αγγίξει ,όταν στο δέρμα σου φύτρωναν
απέραντα λιβάδια-τα γιασεμιά.

Ερώ και καίγομαι σαν λιβάνι της Ανάστασης...

ΝΙΚΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ / ΚΑΛΛΙΔΡΟΜΙΟΥ




 ( Στη μεγάλη Κατερινούλα)



Θα στο αφήσω το φως,
δεν το δικαιούμαι.
Εσυ δεν είσαι που πήρες ένα τενεκεδάκι απ΄την υπόγα
και με συντροφιά τα κουνούπια,
έπλασες ενα δασος ;
Εσύ είσαι........που πήρες μιαν ηδονή
και την έφτιαξες κατανόηση.
Σκαλιά, φέρετρα
Ξέσκισε τα ερωτικά βοηθήματα κορίτσι.
Ξύσιμο με τα νύχια της παραμύθας
Νανούρισες μετά, ένα κομματιασμένο παιδί.
Ξεφτύλισέ την κι΄άλλο
τη ψυχανάλυση των ευνούχων φλώρων.
Σε επισκέπτονται-όχι βέβαια εκδρομείς-του ‘’δρόμου’’
Εραστές φαντάροι
για να κάνετε μαζι παιδιά,
σιωπηλά... κανένας διάλογος στην πράξη.
Για σένα ιδρωμένοι,
φοβισμένοι,
με μολύνσεις που δεν έχουν καταγραφεί.
Είσαι ένας κούκος ρολόι

Κυριακή 19 Αυγούστου 2012

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ Α

http://varelaki.blogspot.gr/2010/12/e.html -ερωτικά γράμματα

http://varelaki.blogspot.gr/2010/06/blog-post_1544.html- ερωτική επιστολή Γιώργου Σεφέρη

http://varelaki.blogspot.gr/2012/03/2012_20.html -μικρή ανθολογία μέρος πρώτο

http://varelaki.blogspot.gr/2012/03/2012_1589.html - μικρή ανθολογία μέρος δεύτερο

http://varelaki.blogspot.gr/p/thoughts-ideas-words.html - ο πόνος δεν παραμυθιαζεται

Γιάννης Αντιόχου/// Στη Γλώσσα Του

 Γιάννης Αντιόχου, Στη Γλώσσα Του, Γαβριηλίδης, 2005

This is the end


 Πρώτη φωνή:

Επειδή αυτός ο κόσμος μπήγει τα χέρια του στη νύχτα μου
Και βουλώνει τρύπες με τα φτερά των πουλιών
Κάτω απ’ τη Σελήνη, που τρίτη μέρα τώρα αδειάζει
-Αν και κακό τούτο θεωρείται από τους μάγους του χωριού-

 Εγώ, σ’ επικαλούμαι

Επειδή και η ζωή και ο θάνατος δεν φοράνε τίποτα
Και μονοπόδαρος βαδίζει ο τελευταίος προσπερνώντας με
Σ’ ένα δωμάτιο παραθαλάσσιο
Σε μια πόλη που μοιάζει με τίποτα
Εγώ, σ’ επικαλούμαι

Επειδή η γυναίκα που διαλέγω
Ανανεώνει επαναληπτικά το περίγραμμα της στη διαδρομή του χρόνου
Και μ’ ίδια μάτια και μαλλιά
Στο κρεβάτι μου τα πόδια της ανοίγει
Εγώ, σ’ επικαλούμαι


 Δεύτερη φωνή:


 Σκουριάσανε οι σάλπιγγες
Τρυπήσανε τα τύμπανα
Και οι ασφάλειες των τριών αμπέρ ραγίσανε
Telos
Τhis is the end
Κι ας ξέρω τα κηρύγματά σου Ακατονόμαστε Θεέ της Επιθυμίας
Δυσλεκτικέ Βασιλιά της Νόησης


 Μπου!...ο μπαμπούλας παιδί μου
Ωχού!...μ’ αρέσει και το επαναλαμβάνω
Μπου κι Ωχού! Θάνατε νεκρέ, Ιππότη της ποίησης του Θεού
Ω! Πως τινάζεις την αλήθεια απ’ το ψηλό προπύργιο του οίκου Του
Και καβαλάς τον κεραυνό που σκίζει στη μέση τη ζωή μου
Ω! Πως αιωρείσαι πάνω απ’ τα μαύρα βαλτοτόπια του έρωτα
Που έρπει στους λαγόνες των σωμάτων διαρρηγνύοντας τη σάρκα
Ω! Πως τρελαίνεις το χοντροκομμένο κεφάλι του γραμματικού
Που κολλάει στις γενικές προστακτικές
Που ποτέ δεν μπόρεσε να βάλει
την απαγορευμένη αύξηση στη δική του προστακτική

 
Διαρκές παρόν, κι ο μακάριος Βούδας ευτυχισμένος κλωθογυρίζει το κομπολόι με τις 108 χάντρες του
Ω! Πως ξεχειλίσανε οι υπόνομοι
Απ’ τα συσσωρευμένα λέπια των γεροντικών σωμάτων
Που σαν τις εποχές αιώνια αναχωρούν
Επιστρέφοντας στις φιλολογικές συγκεντρώσεις, στις κηδείες και τα μνημόσυνα
Με λουλακί μαλλιά και γκρίζες πουκαμίσες
Με αυτή τη μυρωδιά της σήψης
Όπως η γάτα που πάτησα στην Εθνική Οδό
Κι εξαιτίας τούτου,

 Ένα καμιόνι από το χθες, φορτωμένο με γελάδια
Εκσφενδόνισε –θαρρώ έναν κοπρόλιθο- στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου μου
Ω! Πως κοιμήθηκαν εχθές δυο σώματα πολύ ερωτευμένα
Και βύζαξαν την ησυχία της πιο αποδημητικής τους νύχτας
Δίχως ν’ αγγίξουν μια στιγμή, ένα όνειρο, την αιωνιότητα
Ω! Πως να μην ονομάσεις τον εαυτό σου τυχερό
Σαν ξέρεις πως είσαι Αυτός
Ο χωρίς ιδεολογία
Ο χωρίς πιστεύω
Ο χωρίς περίγραμμα
Μόλις που προφταίνεις να πληρώσεις την παράταση της ληξιπρόθεσμης οφειλής σου
Κι ακόμα δεν έχεις μάθεις να χρησιμοποιείς το καινούργιο νόμισμα



 Πρώτη φωνή:



Επειδή ο πυρήνας σου συντήκεται
Κι αυτό δεν είναι όνειρο
Επειδή οι βιογράφοι σου συλλέγουν
Τα κυπαρισσόμηλα που βάστηξες στις χούφτες
Τα νερατζόφυλλα που έτριψες στις μασχάλες
Τις ίνες των σωμάτων που κατακρεούργησες
- Αν είναι δυνατόν! Με το μυαλό -
Επειδή σ’ αρέσει να μη φοράς εσώρουχα
Ταξιδεύοντας στην περιπλανώμενη φύση του μικρόκοσμου σου
Ανάβοντας κεριά μέσα σε άδεια καύκαλα
Χτυπώντας με το σφυρί ένα καρφί στο βρεγματικό οστό

Τίποτα δεν μπορεί ν’ αρπάξει την ψυχή σου

 
 Δεύτερη φωνή:

 Όλη τη νύχτα καρτερούσα
Μες σε φυλλώματα και δάση εξωτικά
Με λογής ζευγάρια ματιά ζώων, πουλιών κι εντόμων
Κι είδα ένα μαονένιο φέρετρο πολυτελείας
Να κουβαλά το σώμα μου
Και τους συγγενείς μου κλαίγοντας γοερά, ολοφυρόμενους
Να ουρλιάζουν, να χτυπιούνται και να ξεσκίζονται
Και τους φίλους μου να μένουν βουβοί κι απορημένοι
Που μόλις εχθές αγόρασα τα καινούργια ρούχα της πρεμιέρας
Κι η μοναξιά με κρέμασε απ’ τον ιστό της ελληνικής υστεροφημίας
-Κανείς νεκρός δεν νοιάζεται-
Σαράντα μέρες θα μείνω
Θα σας βλέπω να με τιμάτε με κόλλυβα, τρισάγια κι ευχές υπέρ αναπαύσεως
Μετά δεν ξέρω...

 Μα αν μάθω
Θα σας ψιθυρίσω ένα μεγάλο ψέμα
Όπως αυτό που εσείς μηνύσατε στα παιδιά σας, στους συζύγους σας, στη μάνα σας, στον πατέρα σας

Θα ψιθυρίσω μες στον λαβύρινθο του αυτιού σας
Την προφητεία της μαλλιαρής μου μοναξιάς
Αυτής της αρκούδας που τη σέρνει ο γύφτος απ’ το χαλκά της μύτης
Που της παίζει το ντέφι και χορεύει μες στο απόγευμα της στάχτης
Που την λούζει με πράσινο σαπούνι ποτάσας
Και την ξύνει με σκληρό συρμάτινο χτένι για ν’ αφαιρέσει τα τσιμπούρια
Απομυζητικά παράσιτα με κοιλιές πρησμένες απ’ το αίμα
Στο πετσί μου η κηλίδα μιας πληγής
Η πετρελαιοκηλίδα της Μεσογείου
Βαφτίζει την Ανθρωπότητα


 Πρώτη φωνή:

Σε προσκαλώ Θεέ σε δείπνο
Ήδη έχω προβεί σ’ όλες τις απαραίτητες ετοιμασίες
Κεριά αναμμένα
Σερβίτσια απλωμένα
Πρώτο πιάτο η ίδια η ζωή
Κυρίως πιάτο το ανυπόφορο όνομα Σου
Και για επιδόρπιο η φοβερή μου επιθυμία
Κάτσε Θεέ στο θρόνο Σου

 Στην κεφαλή της τράπεζας
Ως προφήτης Σου θα σου σερβίρω
Τον μαύρο εγκέφαλο της ανθρωπότητας
Περασμένο στο μπλέντερ
Αραιωμένο μ’ αίμα και αιώνιο πόλεμο
Πόλεμο παγκόσμιο, εμφύλιο, ατομικό, πυρηνικό
Θεέ Μου με καλαμάκι θα απολαύσεις το απεριτίφ του κόσμου Σου
Να τον χαίρεσαι τον κόσμο Σου
Η ψυχή διαφεύγει Θεέ Μου μέσα από τούτη την τρύπα του ποιήματος
Η μαύρη τρύπα μιας οργής
Το μαύρο γεγονός ενός διαρκούς θανάτου
Το μαύρο σαγόνι μου που βγάζει γένι
Το μαύρο πέπλο του χιονιού που σκέπασε το καλοκαίρι
Η μαύρη γάτα που ‘σκισε τη μοίρα
Το κοινό μαύρο της κατάστασης
Γεμίζει το κελί της ύπαρξης μου με το τίποτα
Εντέλει το μαύρο τίποτα!

 
 Δεύτερη φωνή:

Μέσα στο μαύρο ο μπαμπούλας
Σε τρομάζει με το ξαφνικό του μπου!
Κρυμμένος μέσα στις παιδικές ντουλάπες
Αλεξιπτωτιστής τ’ ονείρου σου
Πτώση μ’ ανοιχτή ομπρέλα από τον πύργο της Βαβέλ
Επίπεδα διαδοχικά


Οι φυλές των ανθρώπων
Τα γένη, οι ράτσες, οι επιμιξίες, τα φύλα, ο ποιητής
Που γράφει αυτό το ποίημα
Παζαρεύοντας το τέλος του με μια αλλοδαπή χορεύτρια
Μ’ έναν μαυροντυμένο μπάρμαν μ’ έξυπνα μάτια
Και τον προτεταμένο δείκτη του χεριού που μετρά τα δευτερόλεπτα του

ανύπαρκτου χρόνου πάνω στα λακκάκια των παρειών του
Δεν ζωγραφίζεται αυτό το πρόσωπο
Δεν αποτυπώνεται ούτε με φωτογραφική μηχανή, ούτε με βιντεοκάμερα
Μόνο αναδύεται μεσ’ απ’ την μαύρη λίμνη του μυαλού
Ως πρόσωπο υδραργυρικό
Πτώση μ’ ανοιχτή ομπρέλα από το Empire State Building
Ωωπ! Ωωπ! Οι στρατιές των μυρμηγκιών στις πλάκες του πεζοδρομίου της 5ης Λεωφόρου και της 34ης Οδού
Πτώση από τα 1453 πόδια
Το σωτήριο έτος της άλωσης μεταγραμμένο εις ύψος στη νέα μητρόπολη
Ωωπ! Ωωπ! Κατάπια την σφυρίχτρα του αστυνόμου
Την κάνη του περιστρόφου του
Γι’ αυτή τη μαύρη τρύπα του ποιήματος



Πρώτη φωνή:

Νερό που ρέει στις χαράδρες του βουνού
Νερό που γλείφει την πέτρα διεισδύοντας στον ασβεστόλιθο, στην άργιλο, στην ιλύ
Νερό που ποτίζει τους κρεμαστούς κήπους της Βαβυλώνας
Κι η μεγαλύτερη πόρνη
- λευκό νερό –
Κυλάει μέσα στις φλέβες μου.
Το νερό των Πάντων
Ο χρόνος των Πάντων
Καθώς μετρά αντίστροφα
Δέκα...πέντε...τρία...δύο...έν
α
Τα παγωμένα δάχτυλα
Απ’ την κορφή ως τα νύχια λευκοντυμένη, η πόρνη των Αρχάτ
Ξαπλώνει στο οροπέδιο του Σουμέρου
Εισπράττοντας το Ντάρμα της Ύπαρξης


 Οφείλω να πληροφορήσω τον Ουίλλιαμ πως ο Α Πουκ δεν είναι εδώ
Έφυγε με το διαστημόπλοιο του Αρχαίου των Ημερών
Εγκαταλείποντας την ανθρωπότητα στα δολοφονικά χέρια του Θεού
Του Πάπα του Πατριάρχη
Τυλίγοντάς την με ζουρλομανδύα

Σκίζοντας τα φτερά της πεταλούδας
Ξεδοντιάζοντας την αιματοδιψή νυχτερίδα
Ξεμαλλιάζοντας την κεφαλή της Μέδουσας
Γεμίζω οικιακές σακούλες σκουπιδιών με τα σύμβολα της ζωής μας

Μιλώ για τη ζωή μας, μ’ ακούς;


  Δεύτερη φωνή:

Θέλω να ξέρεις ψυχή μου
Πως ο ήλιος είναι χρυσή λίρα
Και το φεγγάρι ασημένιο δολάριο
Θέλω να ξέρεις ψυχή μου
Πως ο άντρας είναι η σπίθα
Και η γυναίκα η φωτιά
Θέλω να ξέρεις ψυχή μου
Πως ο χρόνος είναι λευκό διαμάντι
Και ο χώρος κόκκινο ρουμπίνι
Θέλω να ξέρεις ψυχή μου
Πως το κλειδί του σύμπαντος
Έλιωσε από τον έρωτα

Μιλώ για τη ζωή μας, μ’ ακούς;


Πρώτη φωνή:

Σε βλέπω στην TV
Σ’ ακούω στα FM
Συντονίζομαι στο ping του modem σου
User Authenticated
Κατά βάθος χρήστης imitation
Με κλεμμένο username και password
Με ένα φτηνιάρικο σακβουαγιάζ γεμάτο gadgets
Γεμάτο Ομορφιά!
Ομορφιά που απλώσαμε σαν γραμμή καπνού
Περικλείοντας με φράχτη την σφαίρα της Γης



 Πόσο ευτυχισμένοι ήμασταν!
Σαν πεθάναμε
Όλοι ρώτησαν:

 «Μπορούμε να φιλήσουμε τις ψυχές τους;»
Αντ’ αυτού κατάπιαν ηρεμιστικά και αγχολυτικά με τη σέσουλα
Κι ο ύπνος τους έγινε πίνακας πάνω στα μνήματα του νεκροταφείου
Τυπώθηκε σε αντίγραφα μεταξοτυπίας
Κρεμάστηκε σε σαλόνια 5Χ5 ασφυκτικός
Και κάθε που οι άνθρωποι μαζεύονταν
Επ’ ευκαιρία μιας επετείου
Γέμιζαν τα μνήματα μ’ ανθρώπους ναρκωμένους
Τόσοι πολλοί
Που γέμισαν ως απάνω τους τοίχους της Αιωνιότητας

Αυτή είναι η Κόλαση Θεέ


Δεύτερη φωνή:

Ο άνθρωπος κάμει θαύματα
Ο άνθρωπος πλάθει σκιές


Αν μπορέσετε γδάρτε όλους τους αμνούς της γης
Σφάξτε τους μόσχους τους σιτευτούς
Αποκεφαλίστε τ’ αρσενικά νήπια
Κάψτε τα βιβλία όλου του κόσμου

There’s a starman waiting in the sky
He’d like to come and meet us
But he thinks he’d blow our minds


Πρώτη και Δεύτερη Φωνή:


Έι ωωπ! Έι ωωπ! Οι λέξεις ατελείωτες
Διελκυστίνδα
Έι ωωπ! Έι ωωπ! Κράτα γερά, μας παίρνει ο Θεός

Παρασκευή 10 Αυγούστου 2012

ΧΛΟΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΕΛΗ /// ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ





                                                       







Τον τελευταιο καιρο τρέχω με ξένες νύχτες.
Κυλούν με ασημένιες ρόδες προς το Χάος.
Δεν οδηγώ τις μέρες μου.
Τις βρίσκω βαρετές.
Τα απογεύματα θέλουν καινούργια αμορτισέρ.
Τόσες πινακίδες να προειδοποιούν για διάβαση πεζών
κι ούτε ένα πρόστιμο για ιλιγγιώδη ποίηση.

***


ΑΓΑΠΑ

Τη Λίλιθ

που κυλιέται στο σκοτάδι
γυμνή και ανασαίνει
με βράγχια αμφίβιου
Άρπυια και Δαίμονας και Γάτα
ξεσκίζει καταστρέφει καίει διαλύει
όχι τη μαλακή πειθήνια Εύα
με το κορμί ροδάκινο
αλλά την αλλοπαρμένη μόνη Λίλιθ
πούχει δύο πανσέληνους στο στήθος
που κατακόκκινη γίνεται μήλο
που από καταπακτή πέφτει στην Άβυσσο
τη Λίλιθ του Κάτω Κόσμου
που γερνά.

(ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΚΟΣΜΟ ΒΡΑΔΙΑΖΕΙ ΠΙΑ ΝΩΡΙΣ, Γαβριηλιδης 2012)


 ***
ΠΕΡΙ ΜΝΗΜΗΣ

Η μνήμη του χρυσόψαρου
διαρκεί ένα λεπτό

του ελέφαντα για χρόνια

του πιράνχας είναι

το λαίμαργο παρόν

του μεταξοσκώληκα

η κάμπια

Αργόσυρτα μαμούθ οι αιώνες

Χωρίς εσένα



(ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΚΟΣΜΟ ΒΡΑΔΙΑΖΕΙ ΠΙΑ ΝΩΡΙΣ, Γαβριηλιδης 2012)


  ***

 

...ΤΟ ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ


Από τα λευκά άνθη της πορτοκαλιάς
μόνο ένα στα δέκα καταλήγει πορτοκάλι.

Ποίηση είναι αυτοί οι εννέα μικροί θάνατοι



Κάποιος να δέσει αυτήν την άγρια νύχτα

γύρω από τον ασημένο πάσσαλο του φεγγαριού

Γαβγίζει δαιμονισμένα και ζητάει να καταβροχθίσει

μία λίμπρα σάρκα απ' την καρδιά μου

Σάυλωκ, τι άλλο πια θέλεις από εμένα;

Ως πότε θα ισχύει το ματωμένο συμβόλαιο της γραφής;
 

(ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΚΟΣΜΟ ΒΡΑΔΙΑΖΕΙ ΠΙΑ ΝΩΡΙΣ, Γαβριηλιδης 2012) 

Πέμπτη 9 Αυγούστου 2012

7ο Διεθνές Μουσικό Φεστιβάλ Αίγινας

Με Καλλιτεχνική Διευθύντρια τη σολίστπιάνου Ντόρα Μπακοπούλου, το «Διεθνές Μουσικό Φεστιβάλ Αίγινας» διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 2006. Από την πρώτη στιγμή γνώρισε μεγάλη αποδοχή από τους κατοίκους του νησιού αλλά και τους πολλούς επισκέπτες του, και έγινε αναπόσπαστο μέρος του Αιγινίτικου καλοκαιριού. Ο Σύλλογος Φίλων του Διεθνούς Μουσικού Φεστιβάλ Αίγινας, που ιδρύθηκε το 2009, αποδείχθηκε πολύτιμος για την πραγματοποίηση του και φέτος. 


Σε πείσμα των καιρών και χωρίς εκπτώσεις στην ποιότητα των συναυλιών, που έχει καθιερώσει, το 7ο Διεθνές Μουσικό Φεστιβάλ Αίγινας θα πραγματοποιηθεί από τις 10 Αυγούστου έως τις 31 Αυγούστου 2012, όπως πάντα, με πολύ μουσική δωματίου, με τη σύμπραξη Ελλήνων και ξένων μουσικών αλλά και με πολύ τραγούδι σε διάφορες εκφράσεις του –όπερα, έντεχνο, τζαζ– αφού η ποικιλία και η προσπάθεια ανάδειξης νέων ταλέντων παραμένει πάντα βασικό μέλημά του.
Με δημιουργικές και ευφάνταστες μουσικές συμπράξεις φιλοξενεί 42 ερμηνευτές κλασικής και έντεχνης μουσικής σε 11 «πλούσιες» μουσικές βραδιές. Έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες από Ιαπωνία (η Ακάνε Σακάι, πιάνο) Ισπανία (Νατάσα Μαργκούλις, τσέλο και Φρανσίσκο Αλμαζάν, όμποε), Αυστρία (Χάραλντ Οσμπέργκερ, πιάνο), Γαλλία (Λίλλυ Μπογιατζίεβα,  Δημήτρης Βασιλάκης)   συνεργάζονται αρμονικά και παρουσιάζουν πρωτότυπους συνδυασμούς με έργα μουσικής δωματίου. 
Ερμηνευτές στο πιάνο (Ντόρα Μπακοπούλου, Νέλλη Σεμιτέκολο, Harald Οssberger, Τίτος Γουβέλης, Λίλλυ Μπογιατζίεβα, Χρήστος Μαράντος Δημήτρης Βασιλάκης, Δημήτρης Γιάκας, Μαρία Παπαπετροπούλου, Άρης Γραικούσης), φωνές (Τζούλια Σουγλάκου, Λουκία Σπανάκη, Αγγελική Καθαρίου, Λένια Ζαφειροπούλου, Μάιρα Μηλολιδάκη), βιολιά (Διονύσης Bερβιτσιώτης, Γιώργος Μάνδυλας), όμποε (Francisco Almazan) ένα ή και τέσσερα τσέλα (Κωνσταντής Σφέτσας, Χριστόφορος Μιρόσνικοφ, Δημήτρης Πάτρας, Νατάσα Μαργκούλις) φτιάχνουν ένα πρόγραμμα γεμάτο προσδοκίες.  
 Ακόμα φιλοξενεί μία ιδιαίτερη βραδιά με την Στέλλα Γαδέδη (φλάουτο) και τον Γιώργο Μουλουδάκη (κιθάρα) οι οποίοι με σύμμαχό τους την τεχνολογία θα ξεναγήσουν το φιλόμουσο κοινό σε μία δική τους πόλη. 
Επιπλέον, το έντεχνο τραγούδι καταλαμβάνει το δικό του χώρο με ξεχωριστές μουσικές βραδιές - εκπλήξεις όπως αυτή με την εμπνευσμένη ιέρεια της ηλεκτρονικής μουσικής στην Ελλάδα Λένα Πλάτωνος που θα παίξει πιάνο στα τραγούδια της με την Σαββίνα Γιαννάτου και τον Γιάννη Παλαμίδα. Την Αρλέτα σε μία σύμπραξη με τον Τάκη Φαραζή.  Τον Δώρο Δημοσθένους με την πενταμελή μπάντα του σε τζαζ διάθεση και την ηθοποιό  Μάνια Παπαδημητρίου σε ένα νοσταλγικό μουσικό πρόγραμμα.  

Με τις ιδιαίτερες επιλογές του και το σταθερά χαμηλό εισιτήριό του, το 7ο Διεθνές Μουσικό Φεστιβάλ Αίγινας θα δώσει και πάλι τη δυνατότητα στους φιλόμουσους επισκέπτες και κατοίκους του νησιού να απολαύσουν ερμηνείες υψηλής ποιότητας καταρχήν στην παραλία της Αύρας, μπροστά από τον αρχαιολογικό χώρο της Κολώνας, ακριβώς δίπλα στο κύμα, στο «Μικρό Θέατρο Ιάσονα Μολφέση» στην Παχεία Ράχη, καθώς και σε χώρους που θα χρησιμοποιηθούν φέτος για πρώτη φορά από το Φεστιβάλ: στο Προαύλιο της Μητρόπολης Αίγινας, ενός μνημείου μεγάλης ιστορικής αξίας και ομορφιάς, όπου ορκίστηκε ο πρώτος κυβερνήτης του σύγχρονου ελληνικού κράτους και συνεδρίασε για πρώτη φορά το Κοινοβούλιο της χώρας, και στην Αυλή του Ναού του Σωτήρα του παλιού Καποδιστριακού Ορφανοτροφείου, έναν ατμοσφαιρικό χώρο που συνδέεται και αυτός με την παρουσία του Ι. Καποδίστρια στο νησί.


Το 7ο Διεθνές Μουσικό Φεστιβάλ Αίγινας ευχαριστεί θερμά όλους όσοι το στηρίζουν οικονομικά αλλά και τους εξαιρετικούς καλλιτέχνες που το πλαισιώνουν και συμπαραστέκονται και φέτος σε αυτή την προσπάθεια.


Καλλιτεχνική διευθύντρια: Ντόρα Μπακοπούλου
Eπιμέλεια Θέματος: Κάθη Βεκρή