Λες κι ήτανε χθες βράδυ ακρογιάλι το σώμα μου, τα χέρια σου δύο μικρά τρυφερά καβούρια. ................. Δεν θέλω ανεμώνες κόκκινες,μαβιές ...

 [...] . ..Το να πεθαίνεις είναι μια τέχνη,όπως και καθετί άλλο Εγώ το κάνω εξαιρετικά καλά. Ετσι όπως το κάνω είναι σαν κόλαση. ...

Κοντά σου δεν ηχούν άγρια οι ανέμοι Κοντά σου είναι η γαλήνη και το φως. Στου νου μας τη χρυσόβεργην ανέμη Ο ρόδινος τυλιέται στοχασμός. Κον...

Ενα σπιτάκι απόμερο,στο δείλι,στον ελαιώνα, μια καμαρούλα φτωχική,μια βαθιά πολυθρόνα, μια κόρη που στοχαστικά τον ουρανό κοιτάει ω,μια ζωή ...

                                         Είτε βραδιάζει είτε φέγγει μένει λευκό το γιασεμί.

Πριν άπ΄τα μάτια μου ήσουν φως Πριν απ΄τον Ερωτα ,έρωτας. Κι όταν σε πήρε το φιλί Γυναίκα.

Ακρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει. Λαλεί πουλί,παίρνει σπυρί,κι η μάνα το ζηλεύει. Τα μάτια η πείνα εμαύρισε,στα μάτια η μάνα μνέει ...

Καβάφης ΕΤΣΙ ΠΟΛΥ ΑΤΕΝΙΣΑ- Την ομορφιά έτσι πολύ ατένισα, που πλήρης είναι αυτή η όρασίς μου. Γραμμές το...

Σώμα,θυμήσου όχι μόνο το πόσο αγαπήθηκες, όχι μονάχα τα κρεββάτια όπου πλάγιασες, αλλά και κείνες τις επιθυμίες που για σένα γυάλιζαν ...

Δεν σε είδα όταν έφυγες μέσα στο νυφικό σου, μικρό και όμορφό μου πλάσμα, Αστεράκι. Κουβαράκι μες στο Σύμπαν τώρα ταξιδεύεις, χωρί...